06-12-09

KLAVERTJES IN 't KWADRAAT

Vanmorgen heb ik iets ontdekt.

8u30. De konijnen wachten op korrels en hooi.
En ook wat water, al valt die met bakken uit de lucht.
Ik trotseer de plensbui. 
Met prachtige peignoir met kapje en al.
Anders wordt mijn niemendalleke nat.
En prachtige rode schoenen,
waarmee ik door de modder zak.

Ik klap het hok toe en ren voor mijn leven.
De stank blijft de hunne tot het KMI beter voorspelt.
De truuc op zo'n dagen is naar beneden kijken.
Zo krijg ik minder spetters in mijn gezicht.
Dank u regen, anders had ik het nooit ontdekt.

Nog 1 geste voor ik mijn neus weer binnen steek:
Voeten vegen aan de mat. Al is die zelf kleddernat.
Dit jaar is dat er eentje met een koe.
En moet je nu eens weten wat?
Die mat kweekt klavertjes. Klavertjes in 't kwadraat.
Misschien wel voor die koe, bedenken ik en mijn kids.

Vanmorgen plukken we klavertjes.
Klavertjes in 't kwadraat.
Van een heel geliefde soort...

Ik zeg:
"Stop, genoeg, want het zijn klavertjes 4.
Anders is ons geluk te rap opgesoupeerd.
En die koe wil misschien ook nog wat."

 

 

14:30 Gepost door dizzyme in gezondheid | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kids, naast de kwestie | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

28-05-09

SNOEZEN

Snoezen zijn niet altijd wat ze lijken...

Neem nu deze 2:

snoezig 1

Mijn twee kleinste kabouters...

Je smelt he?

Wacht... ik doe er nog een schepje bovenop:

snoezig 2

Of deze hier: mijn zwerfvuiljager.  Ontvangst door het hele schepencollege.

snoezig 3

"Flink Matthias, zo zorgen voor de natuur."

 Jaja... maar wat ze niet weten is wat er onder schapenvachtjes schuilt...

Furieus was ik, toen het mysterie "waarom die konijnen verdorie niet eten" daarnet dan eindelijk werd opgelost. Het trapje naar boven... toegang tot eten en drinken... netjes omhoog gehesen. Door die snoezen hierboven.

Tot wanhoop van de langoren.
Want zo waren deze onschuldige dutskes wel op sterven na dood.

En nu schaam ik me toch een beetje.

 

21:22 Gepost door dizzyme in gezondheid | Permalink | Commentaren (1) | Tags: kids, naast de kwestie | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

21-05-09

'T IS PROPER!

... zoveel vuil op onze wegbermen...

Mijn zoon en ik hebben een half straatje onder handen genomen vanmorgen, en hebben 7,5 kg buit verzameld. En als ge 't niet gelooft:

 vuil in mijn straat klein

18:47 Gepost door dizzyme in gezondheid | Permalink | Commentaren (1) | Tags: kids | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

17-05-09

ZONDAGSE KOST

Wat doet ne mens op zondag bij slecht weer?

De hele tijd een olifant in barensnood volgen en dan 't kritieke kwartiertje missen dankzij 't ontbijt met koffiekoeken.

En voor de rest: slagroom van mijn mixer likken... en bij nader inzien stel ik dat nummertje van Yiruma nog even uit wegens wel heel erg moeilijk voor een eerstejaars. Ook al heb ik er een heel leep Tania truucje op gevonden: eerst het nummertje van I-tunes dowoaden, twee dagen Ipod-overdodis in mijn oor... en tegen dat ik er aan begin snap ik mijn partituur al stukken beter. Zo gaat dat dan met mensen die eerst 30 jaar opgeven en dan hun noten snel op facebook gaan inoefenen... (voor geïnteresseerden: http://apps.facebook.com/readpianonotes)

topBanner55

Ik waag me sinds vanmorgen dan maar aan dit hier - het andere kippenvel nummertje waarmee Juf Nele me afgelopen zondag de kop zot heeft gemaakt. Het begint al aardig te lukken, zij het met oordopjes in tegen het geschreeuw van de kids. Zij moeten er maar tegen kunnen... en Thomas is naar buiten gevlucht...

David Nevue: Overcome

15:17 Gepost door dizzyme in gezondheid | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kids, baby olifantje, piano | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

13-05-09

NOG MEER PIANOGEZAAG

... ja ik weet het, ik klink afgezaagd... Het is weer pianostuff vandaag.

Arthur heeft vandaag zijn eerste auditie doorstaan. Na screening van dit ultra jonge maar dappere pianotalent zijn de meningen onverdeeld. Hij is er klaar voor. Hij heeft het gewoon. Alleen... hij gunt mij geen moment meer aan mijn piano... Daar zullen we iets op moeten vinden...

Schooljaar voorbij. Maar ik heb grootse plannen. Zondag op de auditie was er maar eentje die mij kippenvel bezorgde. En dat was juf Nele met twee nummertjes. En dit hier in het bijzonder wil ik helemaal in mijn eentje onder de knie krijgen deze zomer:

Yiruma: River flows in you

Kippenvelmoment? Bij mij toch in ieder geval.

20:07 Gepost door dizzyme in gezondheid | Permalink | Commentaren (0) | Tags: naast de kwestie, piano, kids | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

10-05-09

IK DAPPERE DURVER...

Moederdag! Mammie in de spotlights... dat kan ik wel zeggen.

Bewogen start... met aardig wat gehuil. Matthias' cadeau was zoek. Alles afgezocht: boekentas, garage, auto... 't Is toch zo'n vergeetkop! Nu ligt dat pakje ergens eenzaam te wezen op school... Hij weent en ik snotter mee. Charlotjes en Arthurs  zorgen zijn van een heel ander niveau: de wedijver om de eerste te zijn. Altijd hetzelfde, en dat is vandaag niet anders. Arthur bijt de spits af. Rijmpje vlekkeloos opgezegd. Dikke bravo. Rijmen? Niks voor Charlotte. Nee, ze wil gewoon haar tekst verknippen. Maar bon, de waterkan is mooi... Tenminste, ik moet geduld oefenen tot ze eindelijk niet meer stand houdt "hij is van mij". Dit jaar heb ik prijs! Mijn allereerste elektro-gadget. Ja, toch wel! Een boordrooster! Eindelijk, zegt Matthias. Nu kunnen we - na de vlammen van een paar maand geleden - eindelijk weer toastjes eten zonder het kot in de fik te steken!

En dan... mijn ultieme moederdagcadeau. Mijn piano auditie voor een man een 70. Vandaag mocht ik eindelijk iets teruggeven voor alle tijd die ze mij dit jaar hebben gegund... achter mijne piano. Ik heb gebibberd, dat is zeker. Mijn vingers, mijn hoofd. Getril tot in mijn tenen. Maar ik heb het gedurfd, ik heb dapper doorgespeeld en eigenaardig genoeg was het er niet aan te horen. Ik heb dit 200% overleefd! Daverend applaus en massa's complimentjes. Het is dus nooit te laat om er nog aan te beginnen... En ik die dacht dat spelen voor publiek vreselijk was... Nee nee, het is plezant! Matthias was mijn compagnon, mijn persfotograaf. Hij heeft bijna op zijn buik gelegen, om al deze foto's te maken:

auditie Tania piano

En dan op naar de kermis! Voor de botsauto's heb ik deze ene keer nog gepast. Dat durf ik pas nadat ik binnenkort wie weet het fiat krijg van madam doktoor.

collage kermis klein

Dappere durvertjes, dat zijn we allemaal... elk op zijn manier...
(let op de gekleurde nootjes: het Kodaly systeem is dat dus, het gaat als vanzelf, probeer het eens met je kleuter!):

collage kids ad piano

 

21:50 Gepost door dizzyme in gezondheid | Permalink | Commentaren (1) | Tags: piano, kids | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

06-05-09

4 HANDEN OP 1 BUIK??

Een 4-mains met mijn oudste zoon (9)... Ik dacht "In mijn dromen jaaaa.... da's nog verre toekomstmuziek". Maar nee, het is al zover. De taken werden eerlijk verdeeld. Ons allereerste team-work. Ik word "zijn" tweede stem voor "Swanee River". De videoclip is nog niet voor meteen... eerst nog een auditie en dan nog  een 10-tal moeder-zoon crisissen te overwinnen... aan het oefenen hebben samen ongetwijfeld onze handen vol.

20:54 Gepost door dizzyme in gezondheid | Permalink | Commentaren (2) | Tags: piano, kids | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

04-05-09

VAN NUMMERTJE GESPROKEN...

Gisteren het verkeerde nummertje opgevoerd. 30 seconden, dat kon niet kloppen. Dat komt ervan als je geen geluid hebt op je computer. Dus bij deze, de volledige versie. Van begin tot einde! Ik hoop dat het ditmaal 't juiste is...


Beethoven - Für elise - MyVideo België

Anyway... van nummertjes komen kindjes. En kindjes leren snel. Sinds enkele dagen heb ik onze dappere 5-jarige 2 liedjes geleerd op de piano via het Kodaly systeem (elke noot draagt een letter, a-b-c... maar initieel zelfs een kleur, de noten zijn ta's, taha's, tiritiri's qua ritme en ga zo maar door). Resultaat: Jingle bells (het eerste liedje dat hij ooit zong) en Happy birthday heeft hij op 3 oefensessies van 5 à 10 minuutjes al flink onder de knie. Het is dan ook zo'n dapper ventje, onze Arthur. Ik neem zeker eens een video-ke op!

Groot potentieel talent, maar ook een grote mond...vandaag moest hij voor moederdag over zijn mama vertellen in de klas. Het ging over piano uiteraard, bloemetjes en plantjes, de verzorging van de konijntjes en... een foto van mama's dikke buik en hij als peuter, drie dagen voor de geboorte van zijn zus Charlotte. Zijn theorie over wie daar allemaal in zat: "Matthias, Arthur én Charlotte". Waarop wij toch maar wijselijk corrigeerden dat er maar eentje per eentje is uitgekomen. "Aaaah, begreep hij plots, dus 't was Charlotte die geboord is". Euh... ja... En " dat mijn buik nog altijd dik is." Bedankt Arthur, gij zit daar voor iets tussen. 't Is maar dat ge 't weet. Ander onderwerp.

Gisteren is nummertje drie met mondharmonica teruggekeerd uit Frankrijk. De familie Von Trapp is weer compleet.

21:42 Gepost door dizzyme in gezondheid | Permalink | Commentaren (1) | Tags: piano, kids | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

07-03-09

ALS LOGICA LEUK WORDT

Vanmorgen aan tafel.

Arthur:
"Mama wij hebben alle 2 over de vulkaan gedroomd he?"

Ik:
"Nee jongen, ikke niet, maar jij dus wel?"

Hij:
"Jawel, jij ook, want jij was er bij."
"De lava stroomde. Hij kwam van overal.
Jij had mijn handje vast. En we liepen samen weg."

Leuk. Lief. En ook logisch, toch?

20:36 Gepost door dizzyme in gezondheid | Permalink | Commentaren (1) | Tags: naast de kwestie, kids | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

12-02-09

TUSSEN LICHT EN DONKER

Wat ik nu ga vertellen is compleet naast de kwestie. Misschien verzin ik wel een absurd verband met de echte kwestie, maar deze keer iets over mijn kids. Over hoe zij communiceren met elkaar, op hun niveau, met heel eigen terminologie, en over heel andere kopzorgen dan wij.

Licht en donker: daar gaat het om. Of beter, over hun plaats in de auto, de stoel waar niemand aan mag komen. Of hoe iets bepaalds soms een heel eigen leven kan gaan leiden, en dan wel in het ongelooflijk geniale brein van een kind.

Wie heeft dat niet dezer dagen, zo'n DVD-playertje in de auto, om de kids op weg naar school of op vakantie zoet te houden. Wij hebben zo'n dubbele, twee schermpjes dus. Links één en rechts. Eigenlijk zijn ze identiek, ware het niet dat het hoofdscherm licht is en het aanhangsel donker.

Daar gaat de eeuwige ruzie dus om. Wie stapt waar in, langs "licht" of langs "donker"? Het heeft even geduurd voor ik hem had, maar nu ik het eindelijk snap zal ik het maar met jullie delen. Wie weet hebben jullie dezelfde discussie meegemaakt... en als ik ook hier kan helpen, waarom niet?
Knipogen

Zus die wil "licht" uiteraard, en broer weent om "donker". Soms spreken ze af, en dan gaat het wat beter, maar deze week zat het even mis met de hiërarchie in mijn kroost. Want zus was ingestapt langs "licht", maar tegen dat ik broer had gesust toch maar in te stappen langs "donker", was zus al opgeschoven naar "donker" en wilde die niet meer wijken naar "licht". Wij boos en verontwaardigd uiteraard, maar met enige overtuigingskracht wist ik broer te overtuigen toch maar autootje om te lopen... dwz van "donker" naar "licht". Had hij die theorie eindelijk geslikt,... was zus toch weer niet opgeschoven naar "licht" zeker? Bon, OK, dit heb je gewild... alle lichten uit en hop naar school, in het pikkedonker!

Bon, jullie raden het al, ik kan niet meer elke dag vertellen over mijn dizzyness, want daar ben ik van af. En mijn co-blogger - ttz husband - doet al twee weken over zijn fameuze tekst over "hoe hij het leven met een dizzy patiënt heeft ervaren". Benieuwd wat voor zware kost die allemaal te vertellen heeft, en bij deze, Thomas, probeer nog ne keer? Of om het op zijn VRT's te zeggen: hij moet nog even ergens zijn licht op steken denk ik, dus even geduld nog aub.

20:42 Gepost door dizzyme in gezondheid | Permalink | Commentaren (0) | Tags: naast de kwestie, kids | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

08-01-09

LAP!

Ja lap! Heeft mijn zoektocht eindelijk zijn vruchten afgeworpen... ben ik eindelijk van die aanvallen af... vandaag start een nieuwe zoektocht! Een heel ander monster maakt zich nu meester over ons. Het ALLERGIEMONSTER. Slachtoffer: Arthur, 4 jaar. Droge rode vlekjes, zowat overal duiken ze op. Extreem nu door de koude. Hier en daar begint het wat ontsteking te geven, en ik mocht vanavond weer naar de dokter. Tja wat zal het zijn? Ja, eieren en muggenbeten, dat wisten we al. Die muggen, daar hebben we nu geen last van. En eieren, dat weten we wel te minimaliseren. Maar wat is het dan wel? De zeep waarmee hij zich wast? De choco met hazelnoten? Lecithine? Melk? Of misschien een kruisallergie van vanalles en nog wat? Morgen richting apotheek. Andere pottekes, nieuwe gewoontes, 3 weken hydrateren, testen qua eten en dan zien wat er gebeurt. Nee he... niet weer he... Verdomme toch!

21:08 Gepost door dizzyme in gezondheid | Permalink | Commentaren (1) | Tags: kids, naast de kwestie | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

05-01-09

OH NEE GEEN ROOS ALSJEBLIEFT!

Wat vertelt een mens zo dagelijks op zijn blog, éénmaal de kwaal verholpen is? Vanalles behalve waar het over gaat. Je raadt het: vandaag zitten we compleet naast de kwestie. Wat ik te vertellen heb? Dat ik op dagen zoals vandaag goed zot ben... ik heb maar liefst 4u20 in de file gestaan. En dat ons kleinste het nog lang niet te boven is. Er wordt gerouwd om de doorgespoelde tut. "Die zit nu vol kaka" zei ze eerst nog overtuigd en vol afschuw... En "ik ben geen baby meer". Maar telkens er eentje van de pot is gegaan... en ze het afsluitend toiletgeluid hoort... komt het pruillipje toch op de proppen en worden we getrakteerd op een snikkend "Mijn tut is nu in de zee...". Waarop Matthias plots verschrikt begint te stamelen: "Oh nee, hopelijk was het geen roze tut!" En wij kunnen niets meer uitbrengen dan een "????" ... waarop hij verduidelijkt: "Wel anders gaan de zeeschilpadden denken dat het een kwal is die zijn vaarwater kruist, en dan eten ze die op, en dan stikken ze er in!"... Tja... Daar hadden wij nog niet aan gedacht. U wel?

20:35 Gepost door dizzyme in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kids, naast de kwestie | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

01-01-09

1 JANUARI PERIKELEN

Dat we voor 7u gewekt werden door de nachtmerrie van Matthias. Dat onze eerste lamp net nu de geest gaf. Maar het grootste drama van al: dat Charlottes tut totaal ongepland wegspoelde met de kaka van Arthur. Ze zwemt nu eenzaam in de zee...

15:24 Gepost door dizzyme in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: naast de kwestie, kids | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

27-12-08

IK BEN KLAAR NIEWAAAAARRRR

kerstcollage kleinPfff... wat een week. Nog een beetje onder invloed van de gevaarlijke van de sinister, feesten en drank van de afgelopen dagen en het geplopperdeplop van gisteren... heb ik me gisterenavond laat en vandaag... mijn ENIGE vrije dag ... gesmeten op mijn laatste gruwelklus: 65O foto's selecteren, sorteren op kind en chronologisch ordenen, plus het voorsorteren van 150 nog extra af te drukken foto's.... de laatste stuiptrekkingen van dit jaar en sprokkels van de JNM- en schoolsite. kerstfotootjeKindjes... hopelijk zijt ge mij allemaal ooit nog eens dankbaar hiervoor: massa's mooie souvenirs door moederlief met zorg geklasseerd. Een mens wordt er duizelig van!

12:50 Gepost door dizzyme in gezondheid | Permalink | Commentaren (1) | Tags: kids, naast de kwestie | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

23-12-08

EUHEUM... EUHEUM... EUHEUM...

EHEUM... EHEUM... EHEUM... Aan allen die deze kerstdagen doorstaan: proficiat! Aan allen die deze kerstdagen niet doorstaan: ook proficiat! Wat ons betreft: snel even tussen de soep en de patatten gemeld: de eerste 2/5 van deze drukke week heel flink doorstaan! trein 1Gisteren wel veel bloed, zweet en geld... Maar toegegeven: zelfs wij vonden Samson en Gert super mega grappig! Onze favorieten? trein 2De klaslokaal- en doktersketch en Gert die moeite had om zijn lach in te houden. Vier treinritten: voor Charlotte en Arthur een absolute primeur en al even de max. De zoo lag er wat triest en verlaten bij nu het winter is. Maar de knuffel uit de souvenirshop maakte dat allemaal goed. zooVandaag? Relax relax... "Postileekes" in pyama voor Charlotte. Een vloer vol knipsels voor Arthur, de brieven vol lijm te drogen gelegd op de chauffage. Voor de kerstman knipoogt hij. zoo 2Een verlanglijstje van een pagina of vijf werd het. Of wij die brief nog snel kunnen bestellen? En een mega coole bizon powerpoint voor het derde leerjaar... met fade in & sound effecten. Matthias apetrots! Om maar te zeggen: tof he als alles weer zijn gewone gangetje gaat. kerstman

19:18 Gepost door dizzyme in gezondheid | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kids | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

21-11-08

BRULSESSIES EN SNOTTEBEL

Familie snottebel. Zo kan je ons wel noemen vandaag. De ene al wat erger dan de ander. Ons kleinste is flink humeurig. En mijn neus zit vol snot. Geprikkelde keel. Mijn oren potdicht. Eustachius beschermt me tegen de brulsessies van Charlotte. Met veel drama en cinema zijn ze vertrokken naar school. Thomas ziet zijn peren ocharme, en ik kan nu bekomen. In al die drukte wordt er een jas vergeten. Hij mag nog eens 20 km terug. Gesloten slagbomen, uitgebroken kalveren, hij heeft zijn portie vanmorgen wel gehad. Collega's, hij is op komst... om het op z'n oud BRT's te zeggen: Even geduld.

09:30 Gepost door dizzyme in gezondheid | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kids | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

19-11-08

BACK TO NORMAL

Vandaag schrijf ik geschiedenis. Ik voel me terug wat "normaal". Ja... dat is geschiedenis. Ik ken geen mensen die mijn operatie succesvol hebben ondergaan. In ben dus een "interessant" studieobject, al zeg ik het zelf. Terug een beetje normaal. Gisteren nog zweverig. Vandaag al stevig op mijn benen. Mijn gehoor tel ik nog niet mee. Dat vraagt tijd. Maar ik durf het weer. Rondhossen, in de auto kruipen, mijn normale gangetje terug opnemen. En dat gangetje gaat normaal nogal een gang. Vandaag neem ik veel hooi op mijn vork. Misschien wel een beetje te veel. Maar ik wil terug meetellen, mij nuttig maken, onder het volk komen en een beetje leven. Ook al ben ik dan 's avonds letterlijk uitgeteld, blij dat ik van die muren af ben. Gisteren gaf ik Thomas groen licht: "Je mag weer ochtenden doen, ik speel het wel klaar met de kids". Vanmorgen was het dus meteen korvee. Kinderen klaarstomen en weer die auto in. Een lange rit is dat niet en langs kleine veldbaantjes lukt het wel. Het vraagt wat moeite, mijn blikstabilisatie vooral. Matthias vertrouwt het nog niet helemaal. Ik stel hem gerust. We komen heelhuids aan. En ik ben moe. Mijn woensdag is mijn vrije dag. Maar soms vraag ik me af wat "vrij zijn" is. ' s Namiddags de muziekschool, 's ochtends leesmama. Dwz het eerste half uur neem ik 4 kids van het derde leerjaar mee op leesavontuur. Mijn eigen Matthias en Gilke, Chloë en Martin. Het zijn 4 flinke lezers, en voor hen doe ik dat graag. Totnogtoe moest ik forfait geven. Vandaag ben ik terug.

18:24 Gepost door dizzyme in gezondheid | Permalink | Commentaren (0) | Tags: herstel, kids | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

16-11-08

GEDULD...

pannekoekenVandaag heb ik nog eens bezoek gehad. Jaja, u leest het goed. Er is hier een mens langsgeweest. Mijn schoonpa, meer precies. En zoals ik had beloofd, ik heb hem echt niet opgegeten. Die mens heeft een kopje koffie gekregen en een pannekoek of twee... Hij is gezond en wel vertrokken nadien. En ikke weer content! En morgen is mijn grote dag. Dan nemen ze mij onder de loep. Om 10u20 word ik in het ziekenhuis verwacht. Liesbeth is mijn chauffeur. Ik had gehoopt op die KLIK tegen dan... mijn oor terug open, dat ware goed nieuws. Nu, alles zit nog potdicht, helaas. Nog een beetje geduld misschien.

21:20 Gepost door dizzyme in gezondheid | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kids, familie, herstel | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

14-11-08

BALLETJES IN TOMATENSAUS

Nog een klein beetje wankel en half doof, heb ik gisteren toch al heel wat gedaan. Piano gespeeld. Een beetje gewandeld. Een stukske geschreven. De Elmo-dans. En Guy, 50 jaar en 100 kilo zwaar, die heb ik eens goed leren chatten. Een hug van hier en ene van ginder. En Hilde en Ronny vinden de oplossing van mijn html-code probleem. De pot choco is leeg. De auto in durf ik nog niet. Sorry Arthur, eet eens een booke met kaas. Morgen doe ik het dan wel misschien. Maar kom, ik doe toch moeite. Want ik kook nog eens vandaag. Ik maak balletjes in tomatensaus. En een grote pot puree. Ik dek de tafel. Maar de reactie valt niet echt mee. "Gij maakt altijd kaka", zegt Arthur. "Awel ja, dat zal dan wel, zwijg nu maar en eet." Matthias verslikt zich en Charlotte lust het niet. En we blijven nog over met 2. chocoVanmorgen: oei, de choco is op. Voor zo'n moeilijk moment staat er een alternatief in de kast. 't Is muizenstrontenfestival.

09:40 Gepost door dizzyme in gezondheid | Permalink | Commentaren (0) | Tags: herstel, kids | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

12-11-08

CHARLOTJES VERJAARDAG

Vanmorgen is het druk aan tafel. Zingen op commando, dat moeten we doen. Happy birthday en de koe zegt I love you...en zo gaat dat een keer of 10. Bravo en hip hip, en ons meisje is content. Een cadeautje dat heb ik, gezien mijn toestand, nog niet. Maar ze vindt dat niet erg, ze kreeg vanmorgen een kaartje of 3, een sjaal, haar broers en ook nog een cent. Straks moet ze zelf maar eens gaan kiezen. Dat kan ze zelf al, ze is nu 3. 1-2-3, we gaan naar school. Ballonnetjes en cake. Een dag op de troon, met eencharlottes verjaardag hele mooie kroon.

08:43 Gepost door dizzyme in gezondheid | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kids | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

11-11-08

DE ROMMELKINDJES EN HET MODDERMEISJE

Deze namiddag is 't hier een komen en gaan. Matthias en Arthur staan hevig voor 't vertrek. Josiane heb ik gewaarschuwd. Die uw oordopjes maar aan. Aan tafel zeg het nog een keer: braaf zijn bij Josiane. Niet roepen en tieren, geen ruzie, en hits mekaar vooral niet te veel op. Matthias hebt ge mij gehoord, wees maar een "rolmodelkindje" vandaag. "Wat is dat rommelkindjes" vraagt Arthur? De kindjes gaan, Kristien en Johan komen. Een aperitiefje voor de taart. Intussen reed ons Hilde verloren. Een half uur later: telefoon. Een straatlengte verder hield ze halt om mijn kaart te signeren. Ze heeft zich in de modder vastgereden. Nu moet ik haar bevrijden. Sorry Hilde, dat kan ik nog niet. Maar Johan en Kristien komen duwen. Intussen maak ik de koffie gereed. Met die taart in je maag zal je wel snel bekomen. 's Avonds. De inval is compleet. Liesbeth en Dimi, Charlotje en Louise. De broertjes en papa . En hoe kan het ook anders? Op een toepasselijke dag als deze? Een lading gloednieuwe tanks en een soldaatje of 90. Ik moet zien waar ik stap. Het huis staat op stelten. De soldaatjes schieten en vliegtuigjes brommen. En af en toe moet er eens eentje wenen. De drukte doet mij echt eens goed. Mijn bezoek heeft mij weer een stukje genezen. Nu liggen ze in bed. Business as usual. Ons gezin is weer compleet.

20:39 Gepost door dizzyme in gezondheid | Permalink | Commentaren (1) | Tags: kids, vrienden | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

10-11-08

DEZE DAG SPOEL IK DOOR

wijnDeze dag spoel ik door... met een glas wijn. En nog één. Kom geef mij nog één. Ik zeg nog "de kids doen druk maar content dat ze er zijn". Arthurtje is een knuffelbeer. Die vraagt elke dag hoe 't met mij is, of ik nog ziek ben, en hoe lang het nog duurt. Aandoenlijk en lief. Ongelooflijk lief... 4 jaar. Matthias krijgt een uitbrander van mij: als hij niet stopt met roepen verdient hij zijn ticket naar bed... en dan schrijf ik een stukske over hem..., 8 jaar... hij snapt het echt niet. Maar nu deed ik hem toch een beetje pijn. Misschien moest dat nu ook weer niet. Soit. Morgen komt Charlotte. We zullen wel zien. De dag duurde lang. Internet werkte niet. Dus ik onder mijn deken. Wat dommelen. De telefoon rinkelt vandaag niet. Woensdag muziekschool. Maandag 8 dagen doktersbezoek. Mijn verzetje ga ik cancellen. Mijn doktersbezoek: ik weet het nog niet. Ik wil niemand tot last zijn. En een werkende mens, die stoort ge toch niet. De maatschappij van vandaag... die trekt toch op niets. Ik ben te fier om 't te vragen. Ik neem de trein wel en de bus. "Ik word daar zo moedeloos van", zegt Thomas. Vertel het mij niet. Inspringen voor een ander, een eenzame uitnodigen, zieken bezoeken, elke dag opnieuw. Ik heb het allemaal wel gedaan. Nu is het mijn beurt. Donderdag bekijk ik mijn hospitalisatieverzekering. Misschien heb ik wel recht op een taxi verniet? Oeps, genoeg zelfmedelijden! Ik krijg telefoon van Katrin.

21:08 Gepost door dizzyme in gezondheid | Permalink | Commentaren (1) | Tags: frustratie, kids | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

08-11-08

EERSTE DAG TUSSEN DE KIDS

dag 6 - 1 dag 6 - 4

12:01 Gepost door dizzyme in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kids | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

07-11-08

CHARLOTTE BEGOT!

Charlotje ik was je bijna vergeten! Morgen word je 3 jaar. Ik heb geen taartje en geen kaarsjes en je zit 700 km van hier. Maar bij meme en pepe is het elke dag feest : wat zal het deze keer zijn? Soep met ballekes? Koeken en wafels of fruitsla festijn? Geniet nog maar een dagje of twee op de schoot van uwe pepe. Dinsdag brengt onzen Dimi je dan wel mee. Dag Charlotje!charlotje

17:17 Gepost door dizzyme in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kids | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print