09-05-10

SCHOKBESTENDIG

Weer een stapje verder.

699 sepia klein

18:43 Gepost door dizzyme in gezondheid | Permalink | Commentaren (0) | Tags: herstel, genezen, canal plugging | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

08-05-10

OP EN NEER...

Amai, wat een verschil... ikke, 18 maanden na de canal plugging operatie:

trampoline 1

trampoline 2

trampoline 3

10:06 Gepost door dizzyme in gezondheid | Permalink | Commentaren (1) | Tags: herstel, genezen, canal plugging | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

17-02-10

MON CORPS POUR ME GUERIR

Deze titel kreeg ik te leen van een goeie vriend. Nog maar 26 pagina's ver, maar het zal verslonden worden. Tot de laaste letter. Het boek, niet mijn lichaam, want dat wil ik nog een tijdje in ere houden.

Tiens, bij elke kwak spermatozoïden heeft een bepaald groepje de specifieke taak om dat van concurrerende mannen te verslaan. Dat ik dat niet eerder wist. Dus best wel leerlijke stof. Maar dit is nu niet bepaald de grootste wijsheid die ik hier wens te verkondigen, maar wel deze frappante paragraaf omtrent de betekenis van ziekten of de psychologische decodage daarvan (en een beetje Franse les):

"La biologie ne fait rien au hasard. L'inconscient est intelligent. Nous pouvons constater qu'une intelligence cachée est à l'oeuvre, qu'il n'y a pas de maladie qui n'ait son sens caché. Le symptôme est une réaction. Une maladie est toujours une réaction à quelque chose de distant et qui est devenu invisible. Nous ne voyons généralement que les réactions, la partie immédiatement visible, alors que quelque chose est devenue invisible, une action oubliée. Nous avons parfois l'impression que la nature s'emballe, qu'elle en fait trop. Il est capital de chercher l'action derrière la réaction. Lorsque nous voyons la nature qui s'emballe, nous ne voyons que la réaction. Mais c'est bien l'action, devenue invisible, qui donne son sens aux symptôme, qui permet de dédramatiser, de guérir, par la prise de conscience et la réorientation de cette énergie." (Mon corps pour me guérir, Christian FLECHE)

No comment aan toe te voegen. Doe er mee wat je wil. Ik ga gewoon rustig verder lezen en voor de rest een paar dagen dimmen wat bloggen en zo betreft. En een poging ondernemen tot GENIETEN zonder meer... want als je eerst 10 minuten moet blijven staren op het onderschrift "GENIET" van 't LOTUS reclameblad, eer je doorhebt dat het blaadje niet alleen geniet (lees met nietjes vastgemaakt) is maar over genieten gaat... wel, dan is het toch al behoorlijk erg gesteld.

 

14:40 Gepost door dizzyme in gezondheid | Permalink | Commentaren (1) | Tags: herstel, genezen | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

14-02-10

YOU GOT MAIL

"You got mail", zei mijn inbox deze morgen, en ik kreeg zomaar voor niks een getuigenis cadeau. Ik denk dat we één van de voorbije dagen (voor alle duidelijkheid, IK ben niet opnieuw dizzy...) haast naast elkaar op de tafel moeten hebben gelegen. Enkel gescheiden door een dikke muur, maar behandeld door dezelfde magische handen. Die van Roel.

Nee, dit is geen verdoken reclame, maar gewoon een getuigenis over hoe manuele therapie soms het verschil kan maken bij bepaalde soorten dizzy gevallen. Die met hardnekkig lastige nekken. Zoals bij Gracienne, om te beginnen. Maar ik ga haar post niet onnodig rekken en laat Gracienne gewoon zelf aan het woord:

Beste Tania,

Via mijn kinesitherapeut, manueel therapeut Roel, kreeg ik uw website door. Met veel belangstelling heb ik uw bevindingen gelezen i.v.m. de mogelijke ongemakken bij een storing van het evenwichtsorgaan.

 Eind vorig jaar kreeg ik ook enorm te kampen met duizeligheid die gepaard ging met misselijkheid en alle mogelijke ongemakken van dien.

Ik hoef je zeker niet te beschrijven hoe ik mij voelde wanneer ik ging winkelen of in drukke ruimtes vertoefde. Het beste gevoel had ik door in de zetel of bed te liggen zonder mij te bewegen. Elke beweging was mij teveel.

De dokter constateerde aanvankelijk een veel te lage bloeddruk. Dit ging gepaard met hoofdpijn en nekklachten.

Met medicatie kwam mijn bloeddruk in orde maar de duizeligheid en misselijkheid bleef. Door bepaalde bewegingen uit te voeren werd er positieduizeligheid vastgesteld; storing van het evenwichtsorgaan ( linkerzijde)

Gezien ik ook last had van hoofdpijn, nekpijn met uitstraling naar schouder en arm (linkerzijde ) werd ik doorverwezen naar de kinesitherapeut.

Eerst probeerde Roel mij te helpen door mij op een bepaalde manier te manoeuvreren, net zo lang tot de kristalletjes in de utriculus opnieuw hun oorspronkelijke plaats innamen. Hij liet zich daarbij leiden door de reactie van mijn oogbewegingen. Deze behandeling hielp mij een beetje.

De spectaculaire verbetering kwam er toen Roel mij via manuele therapie ging behandelen.

Na een eerste behandeling voelde ik mij werkelijk als herboren.

Tijdens de behandeling werd een bepaalde spier (links in de nek = verbinding evenwichtsorgaan) op een rustige manier bewogen, binnen de normale bewegingsgrenzen van de spier (mobilisatie). Deze behandeling werd aangevuld met een gedoseerde impulstechniek (naaldjes). Volgens mijn ervaring was de manuele therapie bij mij zeker de ideale manier om mijn duizeligheid een halt toe te roepen, mijn spieren los te maken en mij van een zeurende pijn en ongemak te verlossen.

Roel zoekt, als manueel therapeut, bij mij in mijn lichaam naar de oorzaak van mogelijke omkeerbare gebreken en biedt mij een doeltreffende manuele behandeling op maat.

Het was mij een genoegen om mijn positieve ervaring aangaande manuele therapie langs deze weg kenbaar te kunnen maken.

Vriendelijke groeten,

Gracienne

Heeft deze info je geholpen?
Help deze verspreiden via 
deze én deze internetgroepen!

31-12-09

LAAT HET VUURTJE LOPEN

Sinds gisteren heb ik een facebook-groep opgericht.

"Ik sta recht in mijn schoenen - u toch ook?"
Zo heet de groep.

Hiermee hoop ik via vrienden,
vrienden van vrienden,
en vrienden van vrienden van vrienden ...
te bereiken die anders de info en links mbt evenwichtstoornissen niet vinden.
En dan plaats ik ook daar regelmatig een link naar nuttige info.

Wil je meehelpen dit vuurtje verder te laten lopen?
Plaats dan een berichtje op jouw facebook pagina met deze link naar de groep.
Of word zelf lid van de groep.

1000 x dank.

10:20 Gepost door dizzyme in gezondheid | Permalink | Commentaren (2) | Tags: informatie, genezen, facebook, duizeligheid, bppv, evenwichtstoornis | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

26-12-09

BELOOFD IS BELOOFD

Zowat een jaar geleden had ik het gezworen...

Beloofd is beloofd! Dus vanmorgen luidde het:
"Tweede kerstdag... Bellewaerde Park, here we come!"

Wel... de vettige frieten heb ik gehad. De wafel ook. Zelfs een paar happen suikerspin en een paar bekers cecemel. Maar nog veel belangrijker: vandaag heb ik het - sinds jaren - nog eens verder geschopt dan een ritje met de Tuff Tuff. Ik ben gaan spoken in het Christmas Madhouse. Ik heb gevlogen in de flying carroussel. Ik ben met mijn zotte ik en volle maag in de Gekke Koets gestapt. En ik heb een rondje gedraaid in het brave Mini Reuzenrad. Ik heb aangeschoven voor een race met de Snow Express. Ik werd de lucht in geschoten door El Volador. Ik heb geklungeld op de Ijspiste... Ik ben het alleen op 't laatste nippertje heel bang afgedropen, omdat ik net een seconde te lang heb getwijfeld voor de ingang van de boomerang... omdat niemand anders durfde. 

Ik heb mijn eerste pretpark plat gezwalpt. Tot groot jolijt van mijn kids...
...en de oudste die niet kan vatten dat ik schater terwijl zijn hart tilt slaat.
Mijn evenwichtsorgaan heeft het deze keer allemaal goed gesnapt!

Voor een dizzy patiënt is het na jaren draaien soms moeilijk te geloven...
Maar deze tests bewijzen het nogmaals zwart op wit:
vanaf nu mag ik nooit meer twijfelen dat ik wel degelijk 100% genezen ben.
En wat de tweede dame met plug betreft... M-T belde me op kerstavond.
Ook zij kan het allemaal moeilijk vatten. Haar leven is compleet veranderd.
Elke week gaan dansen, geen mens laat haar nog gerust.
Ze heeft het meer dan ooit druk, druk, druk!

Maar bon, genoeg serieuze praat.
Jullie willen bewijsmateriaal, nietwaar?
Bewonder mijn eerste stapjes in het normale pretparkleven!
Je herkent me aan de rode handschoentjes en opzichtige sjaal.

De luchtballon, de botsautootjes, bungee of parachutesprong
en dus ook, jawel, die looping, met een pak smoutebollen in mijn maag,
die hebben jullie ooit nog wel eens van mij te goed :-). 

Flying Caroussel:

bellewaerde 1

bellewaerde 2

bellewaerde 3

bellewaerde 4

bellewaerde 5

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Snow Express:

bellewaerde 6

bellewaerde 7

 

El Volador:

bellewaerde 8

bellewaerde 11

bellewaerde 9

bellewaerde 10

21:09 Gepost door dizzyme in gezondheid | Permalink | Commentaren (1) | Tags: genezen, second life, duizeligheid, canal plugging, evenwichtstoornis | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

17-12-09

KOEST HEB IK GEZEGD!

Wat krijgen jullie te lezen in mijn boek?

Zo'n 69 keer heb ik het over dizzy zijn.
En 25 keer gaat het over de achterdocht.
Welgeteld 253 keer schreeuw ik het uit dat ik moe ben.
En 28 keer smeek ik om rust.

Geen betere samenvatting van het jaar, 
dat op mijn operatie volgde.

En toch barstte ik van de energie en optimisme,
en de drang om mijn ervaringen met jullie te delen.

Nog altijd moet ik mezelf keer op keer "KOEST!" toeroepen,
Net zoals je dat doet bij een springerig opdringerige hond...

Maar ik luister niet.
Misschien wordt dat mijn volgende boek...

13:02 Gepost door dizzyme in gezondheid | Permalink | Commentaren (0) | Tags: boek, genezen, duizeligheid, canal plugging, evenwichtstoornis | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

11-12-09

ALS MIJN FOBIE ME FOPT...

Vroeger was ik nergens bang voor.  Kids klimmen in de hoogste bomen, stappen in de meest duizelingwekkende kermisattracties, lopen in dakgoten, skieën loodrecht naar beneden en kennen geen slalom... ikke toch. De verklaring is simpel: jeugdige hersenen zijn erg flexibel; ze leren snel dingen aan, maar zetten ze met evenveel gemak weer uit het hoofd.

Maar dat volwassen brein van ons... Angstige herinneringen hebben de gewoonte om alsmaar weer op te duiken. Als zo'n angst onredelijk wordt, wordt dat een fobie. Er vanaf komen betekent vaak een lange, zware therapie. Het probleem is dat een angstige gedachte plotseling uit het geheugen opduikt en je helemaal opnieuw bang maakt. Zo’n herinnering valt met therapie deels te wissen, maar dat duurt meestal maanden of jaren. Mocht dat maar een paar dagen kosten.  't Zou mooi zijn... Ook voor mij.

Niet voor mijn pissebedden-onder-bakstenen-fobie. Daarvan moet ik vreselijk gaan krabben en dat gaat pas over als ik onder een douche sta. Maar bon, zolang ik geen bakstenen ophef en ze niet "en masse" tegenkom blijft die fobie best draaglijk, al zeg ik het zelf. 

Nee, ik bedoel mijn fobie van "nu gaat het komen". Ik geef toe: ik ben genezen, maar het gevoel bekruipt me zelfs nu, een jaar later, soms nog. Als ik echt eerlijk wil zijn, moet ik nu bekennen. Na 15 jaar duizelen raak je daar niet zo makkelijk van af. En dan verstijft mijn nek uiteraard. En van een stijve nek zou je bijna gaan... duizelen, ja! Of misschien had ik eigenlijk eerst die stijve nek en zit ik nu met de angst dat het gaat komen... In ieder geval, ik zit er toch een beetje mee, en dat beetje staat me absoluut niet aan. Ik "HAAT" dat gevoel en de herinnering aan vroeger, toen net dat gevoel alle onheil van de wereld voorspelde.

En dan moet ik me altijd even herpakken en mezelf overtuigen dat de nachtmerrie echt voorbij is. Echt. Serieus... herhaal ik dan tegen mezelf...

Tja... die stijve nek speelt me de laatste dagen parten.

Nu ik aan mijn boek zit te schrijven, rijt ik de oude wonden uiteraard nog eens open. Ook dat doet daar allemaal geen goed aan. Maar het moet. Het is mijn therapie. En ik moet er maar tegen kunnen.

Nieuw onderzoek laat zien dat het wissen van die angsten in de toekomst misschien veel sneller kan. Die jeugdige onbezorgdheid zou handig zijn voor volwassen mensen die in therapie zijn vanwege een posttraumatische stressstoornis of een fobie. Dat hoorde ik vanmorgen op de radio. Het zou er om gaan om een speciaal laagje in het brein rondom het geheugencentrum te verwijderen: het perineuronale net.

Bij ratten is dat toch al gelukt...
Mocht ik het nu maar voor eens en altijd uit kunnen wissen...
Ik heb nog een beetje huiswerk, denk ik... Niet?

21:28 Gepost door dizzyme in gezondheid | Permalink | Commentaren (0) | Tags: angst, genezen, fobie, duizeligheid | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

30-10-09

LEPELTJE LIGGEN

Op facebook ben ik fan van lepeltje liggen.

Voor de meeste fans een lidmaatschap als een ander. Maar voor mij heeft het iets meer. Lepeltje liggen is lekker en geeft een warm, knus, en veilig gevoel. Iets wat ge maar met 1 iemand doet, misschien een uitnodiging naar meer? Of gewoon een manier om niet in zijn gezicht te blazen, zijn stinkadem te mijden of hem van je gesnurk te sparen. Redenen zat. Maar laat ons over 1 ding niet gaan discussiëren: lepeltje liggen is leuk.

Wat er voor mij zo speciaal aan is? Het vrij zijn in je keuze :
"hoe ga ik me leggen om in slaap te vallen vanavond".
Voor mij was dat in tijden van duizeligheid niet altijd even evident.

Hewel, omdat ik morgen 1 jaar genezen ben, ga ik het er straks eens goed van pakken. Ik ga lepeltje liggen. En dat hij vooral niet nee durft zeggen...

20:38 Gepost door dizzyme in gezondheid | Permalink | Commentaren (1) | Tags: sex, genezen | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

23-10-09

3 DAMES MET EEN PLUG

Flu is in the house.
Woensdag Charlotte. Donderdag Matthias.
Vandaag kreeg ik de klop van de hamer.
Het zeurt en knaagt en ik heb moeite om mijn draai te vinden.
Maar toch wel opbeurend nieuws vandaag:

Vlaanderen telt nu al - bij mijn weten - drie dames met een plug.
Na M-T was het 14 dagen terug de beurt aan I.
Het moeizaam herstel roept bij haar wat vragen op maar
"I, dat is normaal".
Twee weken is peanuts en elke dag is een stapje vooruit.

Nummer 4 staat nog even in wacht, hopelijk niet te lang;
... 2010 zal opluchting brengen na 19 jaar "wasjes draaien".
"Dat is toch goed omschreven he V?"

;-)

18:17 Gepost door dizzyme in gezondheid | Permalink | Commentaren (0) | Tags: genezen, operatie, bppv, canal plugging | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

13-10-09

WELDRA BLAAS IK 1 KAARSJE UIT

Yep. Het is bijna zover. Niet te geloven. 
Op 31 oktober, 1 jaar terug, ging mijn oor onder 't mes.
Ik had het gezworen: "Nee Adèle, ik kom niet terug."
Nog 18 dagen af te tellen en mijn lotto is gewonnen!
Adèle, ge moogt dat koffietje aan een ander schenken.

Want...
Ik heb mijn evenwicht terug.
Ik ga fietsen, haal nog net de Zumba-les als 't geen file is...
Ik kan spinnekoppen kijken, hoekjes stofzuigen...
en ik geraak zonder troubles uit mijn bed.

OK, ik geef toe, de achterdocht blijft een aandachtspunt.
Maar enkel en alleen op mijn hoofdkussen 's morgens.
Dat hoofd naar rechts durven draaien... dat blijft een gevoelig moment.
Maar dan enkel en alleen in mijn koppeke.
Na zoveel jaren krijg ik dat er moeilijk uit.
Even twijfelen en dan draaien, en dan gaat het als vanzelf.

Ik overweeg nu toch om dat boek te beginnen schrijven.
De ene dag heb ik er zin in, en de andere dag denk ik:
"Laten zo... want wie heeft daar een boodschap aan?"

En zo is het soms wat zoeken naar een andere vorm van evenwicht:
wat zijn mijn plannen met mezelf, welke koers vaar ik uit.
Maar : wind in de zeilen of te kampen met tegenwind...
Ons Tania, die geeft nooit op.

21:08 Gepost door dizzyme in gezondheid | Permalink | Commentaren (1) | Tags: genezen, operatie, bppv, canal plugging | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

20-05-09

NO MERCY... IK ZEG YES YES YES!

Vanmorgen, op weg naar het UZA. Staan me te wachten: een mammografie (radio en echo), mijn hopelijk allerlaatste evenwichtsonderzoek (standaard evenwichtsonderzoek (dwz een ENG met een video vol bewegende bollekes , een draaiende / kantelende stoel en de Barany testen) gehoortest en laatste evaluatiegesprekje bij de dokter. Een halve dag van hot naar her dus. Straks krijg ik onder mijn voeten: omdat ik een half uur te laat ben, omdat ik mijn voorschrift vergeten ben, omdat ik mijn vorige mammo niet mee heb, omdat ik mijne kop dus vergeten ben). Maar op dit moment nog geen vuiltje aan de lucht...

Op weg naar het UZA. De Ninoofsesteenweg in Dilbeek. Ken je hem? Van flitspaal naar flitspaal. Aan een gezapig maximum toegestaan tempo van 70 km/u. Ik doe 70, 71, 72, 70... Concentratie meisje, 70km/u!! Linkerrijstrook, ja dat wel. Want rechts rijden alle brave zielen die bang zijn dat 65 te hoog gegrepen is. Best gezellig zonder files, met de radio op. Discussie over zonnepanelen en de VREG die onbereikbaar is...

Gezellig, tot ik me gewaar word van een uiterst storend element: een irritante bumperklever heeft het op mijn sierlijk achterkoetswerk gemunt. Een brutale vlegel van nog geen 30. "Basse classe" besluit ik na een eerste vlugge scan van zijn antipathiek vulgaire smoelwerk. De vlegel wordt hitsig en slalomt dreigend heen en weer. Hij maakt woeste gebaren bij elke poging om rechts voorbij te steken... en ik kan al raden wat hij naar me tiert. Mijn hart gaat in versnelling maar ik blijf vooral beheerst. "Niet met mij man", en als 't zo zit laat ik je zeker niet door. Want ik haat broekventjes met haantjesgedrag. De bruut briest en scheldt en maakt een vuist, kleeft, trekt op en remt. Hij overweegt zijn eerste doodsbedreiging en net dan hebben we rood licht.

Dit is het moment. Wat spiegelcommunicatie kan geen kwaad. Niet wat je denkt... ik hou mijn fuck you vingertje gedeisd... kies voor de keurige versie en steek er 7 op: 70/u, dat is de message. En daar laat ik het voorlopig bij. Maar meneer begrijpt het niet. Groen. We rijden door. Ik hou stand en wijk geen meter. Hij probeert langs rechts, maar hé, dan kent hij mijn girlpower nog niet. Die flitspalen toch. Op elk cruciaal moment staat er wel eentje, en dan moet zijn zware voet op de rem. En dat is toch wel brute pech. Ik krijg zo stilaan met een doorgeflipte woesteling te doen, en begin te vrezen voor het volgende licht... Tot een dikke "BOEM" me uit mijn lijden verlost. De dwaas heeft een derde partij geramd. Jammer voor de derde, maar mijn vreugde kan niet op. Ik roep "yes yes yes" ik zet mijn disco in gang en geef heel onschuldig een streepje gas. En ik denk plots bij mezelf dat ik van de kids aan de dokter moet vragen of ik nu terug in de botsautootjes mag.

En ja... Yes! Yes! Yes!

  • Ik ben genezen
  • De canal plugging heeft geen impact op mijn evenwichtsfunctie
  • Maar met diezelfde plug ben ik van al mijn aanvallen af
  • Ik hoor perfect
  • En ik MAG, jawel, opnieuw met mijn kids in de botsautootjes!

Oh ja, en de canal plugging operaties raken flink op gang. Er staan er een aantal op het programma. En ik ben zelfs Floris Wuyts tegen het lijf gelopen in de gang. Ik heb hem bedankt voor de doorbraak, mijn diagnose, dankzij het UZA, na 14 jaar sukkelen. Maar ja, dat is de schuld van de concurrerende ziekenhuisellebogen; ook zij gunnen elkaar vaak het zonlicht niet. En van slag toonde hij mij een piepklein potje met een piepklein ding er in: een super snoezig evenwichtsorgaantje. Wat is dat klein zo'n ding. Eens te meer chapeau voor het precisiewerk. Het zijn krakken. Ik heb het nog al gezegd...

 

17:16 Gepost door dizzyme in gezondheid | Permalink | Commentaren (1) | Tags: doktersbezoek, canal plugging, genezen, evenwichtstoornis, herstel | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

18-05-09

BAH

Shit zeg. 't Is zover. Woensdag flits ik nog even 7 maanden terug in de tijd. De tijd van onaangekondigde draaiingen en misselijke toestanden, van gebrek aan vaste grond onder mijn voeten en onzekerheid. Van talloze onderzoeken, zoveel dat ze mijn strot uitkwamen, ...

Nog één keer, de laatste keer hoop ik dan maar: de misselijk makende standaard-testen van Bárány (de koud en warm watertesten), de klassiek evenwichtstesten met video, bewegende bollekes en draaistoel... en nog en een babbelke met Dr Blaivie - al vind ik dat laatste om eerlijk te zijn niet zo erg als de rest :-).

OK dan maar... Al was het maar gewoon om zeker te zijn dat ik er voor eens en altijd van af ben. En voor de wetenschap vooruit te helpen uiteraard. Want die is mij ook van dienst geweest.

En toch heb ik geen goesting... Bah.

21:47 Gepost door dizzyme in gezondheid | Permalink | Commentaren (2) | Tags: doktersbezoek, evenwicht, genezen | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

16-03-09

HE GIJ DAAR OMHOOG!

"Hé GIJ DAAR omhoog... als ge dacht dat ik u niet pakken kon... Ge hebt het goed mis. Geen enkele spinnekoppenfamilie lacht er nog om!"

deel 93 117

Spinnekoppen.
Ze zijn gisteren van mijn TODO list geschrapt.
Hoog tussen de balken.
Diep in de spleetjes.
Mijn hoofd draait nu langs alle kanten.
De stofzuiger zuigt.
Ik word niet meer dizzy.   
... 4,5 maand al, zonder ook maar één onozel draaike!
Dat telt!

PS: Oh ja: DONE: mijn verlof regelen voor do en vrij - en dan nog geld bemachtigen bij de bank - de pianoshop bellen dat ze mogen komen - ons verlof van de paasvakantie eens bespreken (toch een paar daagjes Frankrijk) - die fout verbeteren in mijn file  J J J

21:02 Gepost door dizzyme in gezondheid | Permalink | Commentaren (1) | Tags: genezen, canal plugging, evenwichtstoornis, duizeligheid | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

12-01-09

ZEG MAAR DAT DIZZY ME HET GEZEGD HEEFT

Hallo hallo. Terug van weggeweest. Of beter gezegd, van druk bezig geweest. Werken - feesten - kids - werken - feesten - kids. Dat maakt dat ik er de voorbije dagen niet toe kwam om een update van mijn toestand te posten. De skynet blog top 5, die heb ik niet gehaald. Het zou wat straf zijn, na amper 2,5 maand bloggen. Maar niet getreurd. Jullie mailtjes, jullie reacties, de zoektermen die jullie ingeven op google, mijn meer dan behoorlijk blograpport...Zegt dat niet genoeg? Er is nood aan een verzamelpagina rond evenwichtstoornissen. Waar jullie kunnen doorklikken naar zoveel mogelijk informatie. Waar jullie "zoeken" iets makkelijker wordt gemaakt. Waar jullie kunnen lezen dat jullie niet de enigen zijn. En ik, ik kan gewoon mijn ding kwijt. Wat wil een mens nog meer? En, waw, dit had ik nooit verwacht, 6700 hits op zo'n korte tijd! Een dikke proficiat dus aan hen die het beter deden. En een welgemeende merci aan al wie voor mijn blogje stemde. Maar het voornaamste van al, ook al geloof ik het nog altijd niet helemaal: ik ben genezen. Ja echt, serieus! En zal ik eens iets vertellen? Ik verneem zo hier en daar van mogelijke operaties in het verschiet. Ik denk dat er iets beweegt in de medische wereld: canal plugging wordt nog trendy. Zeg maar dat dizzyme het gezegd heeft...

20:54 Gepost door dizzyme in gezondheid | Permalink | Commentaren (1) | Tags: bloggen, canal plugging, genezen, operatie | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

07-01-09

HEB IK DE LOTTO NU ECHT GEWONNEN?

Vanmorgen afspraak met de dokter. Een half uur te vroeg, dus dan maar een koffie. En wie loop ik tegen het lijf? Die twee toffe dames die ik ook de vorige keer sprak. Twee vriendinnen als ik het goed heb. Eentje is al 15 jaar dizzy - net als ik - en de ander steunt haar door dik en dun en is dus de chauffeur. Het komt tot een gezellig gekakel over onze evenwichtstoornis en de operatie natuurlijk, want de kans zit er een een klein beetje in bij haar dat het dezelfde weg op gaat. Hoewel, ieders verhaal is anders en eerst moet dat allemaal nog eens grondig worden bestudeerd. Bijna de tijd uit het oog verloren. Het is Dr Blaivie die de kakelende kippen uit elkaar moet halen. Het onderzoek bevestigt wat ik dacht maar nooit heb durven dromen: ik ben echt wel van die kwaal af geraakt! Hoewel ik erbij moet vertellen dat nog vaak het gevoel mij bekruipt, zo van "en nu gaat het komen", en dan komt er niks. Ik leg het uit en vraag me af of ik soms gek ben of zo, maar nee, best mogelijk. Het evenwichtsorgaan vraagt tijd, zeker na het afsluiten van één van de kanaaltjes, om te herstellen. En nee, het KAN eigenlijk gewoon niet meer, dat ik nog zo'n aanval krijg. En binnen een maand of 4 bekijken we nog eens via een evenwichtsonderzoek hoe mijn evenwichtsorgaan met deze nieuwe constellatie op een aantal prikkels reageert. Dus heb ik nu echt die lotto gewonnen? Dan heb ik nog wat beloftes na te komen... ai ai ai. En dan biecht ik het maar op: ik heb een blog. En ja, ik weet dat ik geen dokter ben, maar als het zo moeilijk is om als patiënt aan info te geraken, wie moet er dan het heft in handen nemen? Ook zij weet dat het erg is gesteld met bepaalde NKO artsen, het tekort aan kennis, middelen en informatie. Hoog tijd voor een symposium zegt ze, en binnenkort organiseert ze er één. Onderzoek afgerond, na een half uur stond ik weer aan mijn wagen, recordtijd deze keer! Oh ja, en ze gaf me nog een tip voor een link op mijn blog. Blijkbaar had ik die al. Mijn favoriete dan nog. Je vindt de link als eerste onder BPPV (dizziness-and-balance.com). Wel in het Engels. En wisten jullie dat de dochter van Epley een stoel heeft gecommercialiseerd voor het uitvoeren van de manoeuvers? Jammer genoeg kost die pakken geld: 150 000 euro. Misschien het moment om een fonds op te starten? Net zoals ze dat doen voor kanker en andere meer ingeburgerde ziektes. Wie begint ermee?

12:35 Gepost door dizzyme in gezondheid | Permalink | Commentaren (0) | Tags: genezen, doktersbezoek, informatie | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

03-01-09

WAS IK NOG DIZZY... IK HAD HEM GEHAD

Was ik nu nog dizzy geweest dan had ik hem nu misschien gehad. Ik hoefde maar op de startknop te drukken, hij deed wel de rest. Ik mocht struggelen met mezelf, in de knoop liggen, het plafond niet meer van de vloer herkennen of zelfs helemaal out zijn, "buiten gebruik". Hij kon tenminste moeiteloos overweg met snoeren, tapijtranden en tafelpoten. Wat zou ik nog geven om een korstluiting meer of minder in mijn systeem? Mijn maatje zou mijn klus wel klaren. Zijn ingebouwde sensoren speurden met de discreetste elegantie mijn vloeroppervlak wel af. plasticineStofpropjes, plasticine, kruimeltjes, stukjes patat, muizenstrontjes, fruitellapapiertjes en nog meer van dat. Geen hoekjes en kantjes meer, maar lekker in de zetel met de voeten omhoog. Was de kleinste hindernis me weer eens te veel... No worry, zijn dempingsysteem vangt alle schokken op. Kon ik mijn hoofd weer 'ns niet knikken. Geen probleem. Geen gebuk meer voor mij. Onder meubels van amper 16 cm hoog wist hij wel het stof te vinden. Trappen en obstakels? Die ging hij simpel uit de weg. plasticine 2Informatieverwerking? Met zijn geheugen toch een fluitje van een cent? Enkel maar het gewenste programmaatje kiezen - Normaal, een Quickie of het Spotreinigingsprogramma - en hup, daar ging ie dan. Echt, zo'n ding is toch een gemak in huis. Terwijl je nog ligt te snurken doet dat ding met zijn 54 decibels autonoom zijn werk. Super ECO wel te verstaan, want wat een gewoon exemplaar op een half uur aan energie verkwist, daar kan hij zo'n 24 uur mee voort. En heeft ie gedaan, dan keert ie terug naar zijn basis en schakelt zichzelf weer netjes uit. Da's nog machtiger dan een nieuwe man!plasticine restjes Nee, echt... Gekwijld heb ik voor mijn computerscherm, ik schuimde ze allemaal af. De sites van Beste Keus en Deschouwwitgoed. En ik las ze wel 1000 keer. De recensies van de Tribolite, de Sensor Cruiser, Kärcher of Cleanmate. Op zoek naar de beste keus. De beste prijs. Mijn ultieme natte droom. Er bestaat zelfs zo ééntje, assorti met mijn interieur... cayennerood is ie, maar hij kost 892 euro... SNIF... Nee, stofzuigen is, ook al ben ik nu gezond, mijn hobby niet.

18:01 Gepost door dizzyme in gezondheid | Permalink | Commentaren (0) | Tags: naast de kwestie, genezen | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

31-12-08

POING POING

Eerst was ik zo ... deel 93 335 Dan werd ik zo...deel 93 346 En dan stapje ...gewassen 3 Per stapje...deel 91 1211 En nog een stapje...mmmmja...dag 6 - 1En nog één... dat trekt er al "iets" beter op... deel 93 340 Allez kom nog een sprongetje...deel 93 341En ze is terug...deel 93 338En nu ga ik er ene op drinken zie. Schol!

17:20 Gepost door dizzyme in gezondheid | Permalink | Commentaren (1) | Tags: herstel, genezen | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

MIJMERINGEN

Eind 2008 zet ik ze eens op een rijtje... mijn mijmeringen van 2008. Chaotisch, dat zijn ze wel, en meestal kan ik ze zelf niet volgen, zo rap volgen ze elkaar op. De duizelingen zijn weg. Verbannen, verslagen. Kort en klein gemaakt. Maar die draaimolen in mijn hoofd die gaat gezellig door. Een carroussel zonder ticket. Of beter nog: ik heb de "flosj" gepakt! Nee, serieus nu, vergeten ben ik het nog niet. Gek, ik heb er 15 jaar mee geleefd als was het mijn vaste partner. Gemeen en vals. Niet te betrouwen. Sloeg altijd onverwachts toe. Ik was de zwakste van de twee. Hij had mij in zijn macht. Ik moest altijd toegeven aan hem. De smeerlap. Altijd en overal kwam hij tussen. Hoewel, dat stuk ongeluk heeft er mij nooit klein gekregen. De grootste miserie hield ik voor mezelf. Een paar handjes vol mensen wisten van mijn onzichtbare ziekte. De rest had hier geen affaire mee. En ik deed gewoon maar gewoon. En vooral: ik deed voort. Al die eenzame en beangstigende ritten door het donker, dronken, 25 km naar mijn kinesist. Hopend op onmiddellijke redding na de zoveelste aanval. Versteven van de schrik, vastgekluisterd aan mijn stuur. Hopend dat de rit terug stukken beter zou gaan. Thuiskomen en zeggen "sorry, ik eet niet mee", en dan bijna kotsend onder het deken in bed. Niet in staat om zelfs maar eten te ruiken... Bah! Als ik er nu aan terugdenk... welke risico's heb ik niet genomen... En eigenlijk, wat ik nu zo gek vind... Ik ben de dochter van een halve porseleinenwinkel en de andere helft was aannemer. Mijn kwaal: kristallen. De remedie: "kom, we voegen dat buisje toe". Kan er nog een straffer toeval zijn? Maar bon, ik wil niet bijgelovig zijn. Dit huwelijk heeft lang genoeg geduurd. Maar zoals ik al zei, een partner die 15 jaar aan mijn zij leefde, die vergeet je niet op 1-2-3. Geen dag gaat voorbij, zonder dat ik aan hem denk. Wanneer ik me omdraai in bed, iets uit de kast neem, een verboden beweging maak, en wanneer ik schrijf op deze blog. Maar ik heb toch één voornemen voor 2009. Mijn goeie kant in bed. Ik had er maar 1. En dat was weggedraaid van mijn echte vent. Die lag namelijk, gezien mijn penibele situatie, op de verkeerde kant van 't bed. Nu heb ik al mijn kanten terug. Ik kan draaien, rollen, rechtveren, neerploffen, op mijn rug slapen, op mijn buik. En ook nog plat en niet 45° recht verdomme! Zaaaaaaaaaaalig is dat. En toen ik gisterenavond op mijn vroeger slechte kant dichterbij schuifelde voor wat warmte en een knuffel... toen dacht ik: bah, die goeie kant van mij, dat wordt voortaan mijn laatste keus!!! Prettig eindejaar allemaal! En voor iedere lotgenoot wens ik alvast een beter 2009.

09:55 Gepost door dizzyme in gezondheid | Permalink | Commentaren (7) | Tags: omgaan met duizeligheid, evenwichtstoornis, duizeligheid, bppv, genezen | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

24-11-08

IK DAAG MIJN TRIGGERS UIT

Picture 119Mijn triggers voor een flinke aanval... ik had er heel wat: rollen in bed, gaan neerliggen, bruusk rechtkomen of mijn hoofd draaien naar rechts. Staren naar het plafond, spinnenkoppen van de lusters halen, stofzuigen in hoekjes en kantjes, al bukkend een wasmachine vullen of mijn hoofd knikken op zoek naar de juiste broek in mijn kast. Mijn haar wassen onder de douche en nog zo een paar. Kortweg gezegd, bewegingen die je hoofd uit rechte positie halen vooral. Meestal ben je dus gewoon, zoals altijd, volle bak bezig, opeens gebeurt het, en daar zit je dan. Het was eergisterenmorgen denk ik, dat dat vreselijke voorgevoel me weer bekroop, 's ochtends in bed. Maar nu twee dagen later, nog altijd niks... alleen een mini draaierig gevoel, waar ik nu 3,5 week na operatie nog een klein beetje mee zit. Ik ben er helemaal niet ziek van. Het is een gewoonte intussen, zoals het kartonnen oor en de het dove gevoel. Ik hoor door dat doffe gevoel in mijn oor nog heel veel woorden verkeerd, en dat leidt vaak tot de zotste interpretaties wanneer mijn kinderen iets op afstand zeggen. Best wel grappig nu, maar liefst niet voor altijd. Nu ik al een evenwichtiger leven leid, begin ik terug in gang te komen en probeer ik het terug eens uit. Gisterenavond staarde ik de hele tijd naar het plafond, zo van "en nu gij, zie je wel dat ik het kan". Vandaag daag ik volop mijn triggers uit. Ik pak ik de spinnekoppen van de WC-luster aan. En pak op mijn kniëën alle hoekjes en kantjes aan met mijn dweil. De eerste keer dat ik die vastpak, na al die tijd. Toch niet te veel in 1 keer, nu effe met Paolo Conte achter de computer, en straks doe ik weer voort.

Heeft deze info je geholpen?
Help deze verspreiden via 
deze én deze internetgroepen!

11:41 Gepost door dizzyme in gezondheid | Permalink | Commentaren (0) | Tags: herstel, triggers, informatie, bppv, duizeligheid, evenwichtstoornis, genezen | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

13-11-08

DOE DE ELMO-DANS

elmodansHet gaat al stukken beter met mij. Alleen dat gehoor nu nog. En dat hoofd in balans. Rechtop lukt het. Liggen gaat. Maar het hoofd gekanteld. Dat doet pas echt raar. Ik loop met een baksteen rond mijn nek. Het trekt mijn hoofd omlaag. Heel gek. Een beetje illusie dus nog. En een portie vertrouwen, dat mis ik wel. De pot choco is leeg. De winkel ver. Drie fietsen beneden. Keuze zat. Ze blijven staan. De auto staat voor. Maar ik durf het niet. Wat rijles misschien. We zullen nog zien. Ik zal eerst wat wandelen. Maar buiten is het nat. De wind doet mijn oren tuiten. Ik wacht nog wel wat. Ik start met de Elmo-dans. Zet zijn radio aan. Eerst de armen, dan de benen, dan het hoofd. Shake that ass. Prima voor mij. Op mijn computer amuseer ik me rot. Komaan, en doe allemaal mee. Doe de elmo-dans. Sesamstraat neemt je mee. ( http://www.omroep.nl/nps/sesamstraat. => spelletjes => elmodans)

10:45 Gepost door dizzyme in gezondheid | Permalink | Commentaren (0) | Tags: herstel, evenwichtstoornis, genezen | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

07-11-08

HET GEHEIM ACHTER MIJN GENEZING

twinIk tel voor 2!! Ik ben er zeker van... en nu word ik bijgelovig. Ik ben een tweeling. En tweelingen hebben geluk. Lopen ze 10 keer tegen de lamp, hun eeuwig positivisme helpt hen overeind. Niet met de kop tussen de benen dus en recht vooruit, neus in de lucht. En we zijn al voor de helft genezen. En nu pik ik wat tekst, en zo staat het zwart op wit: "Het teken Tweelingen is aangenaam in de omgang. Het is een guitig teken dat leuk uit de hoek kan komen en niet verlegen zit om een grapje. Tweelingen is een echt jeugdig teken en veel Tweelingen zien er jonger uit dan hun jaren. Ook op oudere leeftijd blijven veel Tweelingen er jeugdig en fris uitzien. Deze jeugdigheid strekt zich ook uit naar hun mentale instelling. Ze kunnen kinderlijk geïnteresseerd zijn in het leven en met een Tweeling valt wel altijd iets te beleven. Tweelingen is een zeer nieuwsgierig teken, dat graag zijn neus in andermans zaken steekt. Discretie is hen blijkbaar totaal vreemd. Tweelingen gaat bij iedereen aankloppen om te kunnen praten. Het is opvallend hoe snel Tweelingen zijn met woorden en gedachten, hoe snel ze informatie opnemen en hoe snel ze die dan ook weer doorgeven. Ieder nieuwtje wordt nogal vlug met overtuiging doorverteld. Het zijn de wandelende gazetten van de straat. Voor het laatste nieuwtje kan je bij een Tweelingen terecht. Tweelingen zijn rusteloze mensen, die moeilijk kunnen stilzitten. Een vaste gedragsregel is bij de Tweelingen vaak moeilijk te bespeuren. Ze hebben een noodzaak om nieuwe experimenten uit te voeren en de meeste Tweelingen leiden een variabel leven. Vaak meerdere beroepen, waarin ze veel afwisseling vinden. Saai, eentonig werk is niet aan de Tweelingen besteed. Het zijn echte vlinders, die van bloem tot bloem vliegen en die overal wel een graantje meepikken. Ze willen zich uitdrukken, eventueel in een beroepsleven, door beweging te scheppen, ook door communicatie te scheppen, door dingen in beweging te brengen. Zich willen uitdrukken via hun denken, hun praten, via veranderen. Tweelingen is een luchtteken, is communicatief, meepratend, wil lucht happen of lucht laten happen. Ze houden van praten en luisteren als het ten minste niet te lang duurt, want ze houden van variatie. Ze worden voortgejaagd door de wind. Rust kent de Tweelingen niet. Een Tweelingen is doorgaans heel handig en snel, vooral in praten en om dingen naar zijn hand te zetten is de Tweeling een meester. Het is een denkend type, weg en weer denken en bewegen, vaak dubbel. Zijn levenswandel is niet rechtlijnig, ook zijn ideeën kunnen veranderen als de wind. Tweelingen heeft een grote mentale aanpak van de dingen en studeert graag, omdat hij nieuwsgierig is en interesse heeft in alles, zij het vaak versnipperd. Tweelingen kent van alles wat maar doorgaans niets grondig. Een Tweeling heeft steeds meerdere dingen tegelijkertijd te doen en ze spelen het nog klaar ook om aan de veelvuldige kontakten te voldoen. Tweelingen is een typisch zenuwachtig teken, ze kunnen moeilijk tot rust komen. Ze blijven maar doordraven, hierdoor putten ze hun zenuwstelsel uit. Met een Tweeling in relatie treden kan aangenaam zijn, maar na een tijd bemerkt men hun oppervlakkige kant. Een Tweeling kan een serieus gesprek met een kwinkslag ombuigen in een grap. Dit kan frustrerend zijn voor degenen die er moeten mee leven. Woorden zijn een spel voor Tweelingen, het is zijn machtigste wapen. Met woorden kan Tweelingen alles. Wanneer Tweelingen zich in het nauw gedreven voelt, zal hij met veel handigheid zijn woordenrijkdom hanteren. Het is moeilijk te discussiëren met een Tweeling. Hij weet steeds het laken naar zich toe te trekken. Hij gebruikt denkkronkels, die bij nader inzien heel handig zijn, maar slechts halve waarheden zijn. Tweelingen kan best genieten van korte uitstappen, als hij maar weg is. Alles interesseert Tweelingen, zelfs het meest banale. Maar eens de eerste nieuwsgierigheid bevredigd, heeft Tweelingen alweer een andere ervaring nodig. Tweelingen is enorm beweeglijk, echt kwikzilver. De meeste trage tekens uit de dierenriem kunnen de Tweelingen dan ook nauwelijks volgen. Tweelingen blijven gans hun leven het kind en daarom blijft het altijd leuk om met Tweelingen om te gaan. De gevoelige lichaamsdelen zijn de luchtwegen, de armen en het zenuwstelsel." Voila, en wie het nog niet gelooft: lees het maar na op users.skynet.be/fa358859/dierenriem/tweelingen.htm

17:28 Gepost door dizzyme in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: herstel, genezen | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

06-11-08

DIEPZEEDUIKEN

duikerThomas komt thuis. Bekijkt mij. En zegt: ge hebt nog altijd die schrikwekkende blik. Zo van "I will come & get you...". En ik heb gelijk zegt hij, wat mijn sexappeal betreft. Ja zeg, trek dan ne zak over mijne kop. Maar dat betert wel. Niet meteen mijn grootste zorg. Ik zit al de hele tijd met iets anders geplaagd. Nu weet ik het. Het is helemaal geen "grot"gevoel. Het is eerder alsof ik onder water duik. Alles klinkt dan heel hard, totaal buiten proporties, en tegelijkertijd ook gedempt. Dat is het wat ik nu ervaar. Heel vervelend. Ik vraag me echt af wanneer het stopt. Ik bel dus naar Felicien, en vraag hem om zijne maat eens te bellen. Of die dat ook had. Hoe lang dat geduurd heeft. En of het bij hem wel is overgegaan. Hij belt mij snel terug: "hij is hervallen, ligt ziek op zijn bed en moet overgeven". Niet leuk. Maar hij is in Leuven geopereerd. En was dat nu dezelfde operatie? Of iets anders? Wel goed nieuws: het duikersgevoel had hij ook, en is nu wel weg. Van zodra hij zich beter voelt leest hij mijn blog en dan hoor ik het wel van hem zelf. Ik wens hem veel beterschap!!

20:05 Gepost door dizzyme in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: mijn griezelblik, druk in mijn oor, gehoor, genezen, herstel | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

PIANO MEISKE!

pianoIk word toch stilaan gek hier. Hele dagen bloggen is misschien ook ietsje te veel. Wat kan ne mens zoal doen? Slapen, da's voor 's nachts. Ik probeer mijn piano. Al 3 weken geleden dat ik nog naar de les ging. Straks heb ik het weer afgeleerd. Ik zou graag toch weer naar mijn lessen gaan vanaf volgende week, een half uurtje is toch te doen. Als ik een taxi vind... tenminste. Shit. Daar had ik nog niet aan gedacht. TAXIIIIII!!!!!! (NVDR: alle vrijwilligers, wees welkom!) Ik probeer eens op de piano. Für elise van Beethoven en een Prélude van Bach. Het doet pijn aan mijn oren. Het lijkt of ik in een diepe grot zit. En ik heb alle gevoel voor geluid, tonen en ritme verloren. Concentratie en spelen op zich, dat gaat wel. Maar zo heb ik er echt geen geniet van. En die die dat moeten aanhoren nog veel minder. Ik hoop dat dat echt maar tijdelijk is. Ik heb pas vernomen dat er nog iemand diezelfde operatie onderging een week of twee voor mij. Ik vraag me af of dat bij hem intussen OK is. Felicien, vraag het eens aan uwe maat? Morgen op controle: dan kan ik daar nog eens vragen of dat wel "normaal" is. Intussen: piano meiske, nog efkes geduld!

17:28 Gepost door dizzyme in gezondheid | Permalink | Commentaren (0) | Tags: herstel, piano, genezen, operatie | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

05-11-08

TWEE VOETJES OM OP TE STAAN

gewassen 4Twee voetjes om op te staan. Heb je er al ooit bij stilgestaan? Ik des te meer. Maat 38 hebben ze, maar ik had toch maar beter zwemvliezen aangetrokken eer ik in die douche kroop. Want ik werd weer met mijn neus op de feiten gedrukt: bij de minste zucht val ik omver. Gelukkig hebben wij zo'n ultramoderne verstevigde cabine, die heus wat kilo's bots- en valwerk aankan. Maar kom, ik ben gewassen. Laatste ziekenhuisresten mee door het gaatje. Yes! En dan dat haar. OK, het mocht niet van de dokter, maar wat niet mag doe ik nu net iets te graag. En met mijn busje KLORANE droogshampoo hield ik het echt niet meer uit. Hoewel... Gisteren, dat moet ik toch vertellen. Ik had mijn haar ingespoten... en dan: "THOOOOMAAAAS, kom eens rap kijken hoe ik er binnen 25 jaar ga uitzien!! Gaat ge mij dan nog graag zien??" "Valt nog mee" (zei hij). 't Was wel hilarisch, en niet slecht voor carnaval. Het viel niet mee, dat haar wassen, met een koppel washandjes achter mijn oor om de boel droog te houden en ondertussen niet lompweg tegen de kraan botsen zodat de straal niet gloeiend heet wordt en ondertussen ook nog het plafond van de bodem scheiden. En de haardroger had meer iets van een helikopter, maar dat ligt aan de vreemde echo's in mijn hoofd. Maar mag ik niet fier zijn? Als dat zo doorgaat kan ik morgen wie weet al spaghetti maken!!! Zo fier was ik dat ik wel 25 foto's van mezelf heb gemaakt. Het resultaat : totale desillusie na mijn opkikker. En daarom steek ik nu mijn tong uit

15:08 Gepost door dizzyme in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: genezen, evenwichtstoornis, herstel | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

04-11-08

NOG EEN LAATSTE STREEPJE AFZIEN

sterretjes_zienIk heb me dan wel laten opereren omwille van de draaiingen, ik word er na de operatie nog eens extra op getrakteerd. Nog enkele dagen stomdronken blijven ronddraaien in mijn gratis pretpark, maar dat schijnt normaal te zijn, omdat het oor nog vol bloed en vocht zit en mijn evenwichtsorgaan moet wennen aan zijn piercing. Nog enkele dagen Krimsonmatig blijven slikken dus tot dat effect weg is, en mijn hoofd stijf rechtop houden, en dan hopen dat ik er binnen x aantal dagen voorgoed van verlost ben. En dan nog wat rusten en bekomen voor het terug business as usual wordt: voor de kindjes zorgen, gaan werken, leven. En dat allemaal na 15 jaar klungelen met zoeken naar een juiste diagnose. Dit poefkonijn heeft het allemaal zelf moeten uitzoeken, met google. Ik zou er verdorie een boek over moeten schrijven, voor al die sukkels die net als ik wie weet al zo lang zoeken naar diagnose en een beetje begrip. Enfin, vandaar dus: deze blog!Tania

21:55 Gepost door dizzyme in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: herstel, operatie, genezen, canal plugging | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

LANG LEVE DE KRAKKEN

Maar ik mag mezelf gelukkig prijzen in de handen van een krak terecht gekomen te zijn. Ik denk dat hij een meesterwerk heeft afgeleverd :-). En ook op de verzorging en toewijding van het dozijn verpleegstertjes valt niks aan te merken. En dan naar huis. Ik vergezel mezelf met mijn kotszakje, fixeer me op de bomen en puf alsof ik een wee moet opvangen. Zo blijft het zakje leeg. Maar ik heb het er voor over. Niks boven "thuis komen" en eens van stoel tot zetel te kunnen strompelen! Ook al zie ik er dan uit als een lijk: geen pijn aan de wonde zelf. Voor de rest niks dan goed nieuws: de operatie is "technisch geslaagd", volgens de prof. Maar nog belangrijker: de gehoorzenuw werd niet geraakt, en ik hoor de stemvork in mijn geopereerde oor.

21:54 Gepost door dizzyme in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: operatie, herstel, genezen | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

DE KRIMSON -CRISIS

TisEvenSlikkenPas geopereerd was ik uiteraard maar een ellendig hoopje Tania, die meer weg had van Krimson onder invloed van alle chemische brol die ze daar in mijn lijf hebben gegoten: antibiotica, cortisone, baxters tegen de draaiingen, pillen om de maagpijn weg te helpen, nog een extraatje pijnstillers, een zalfje tegen oorinfecties en voor de ontstekingen van de baxters... De Krimson-bijwerkingen van al dat vergif, de baxters, de irriterende drukverbanden rond mijn hoofd en het doffe gehoor in mijn oor hebben me meer dan eens aanvallen van claustrofobie, hoge bloeddruk, hartkloppingen tot zelfs hallucinaties bezorgd. En dan die veel te enge kamer, en bed waar ik letterlijk gek van werd, een overopdringerige TV, de geur van ziekenhuis en om het uur een pillamp op je gezicht gericht. Jakkes. Ellendig.

21:54 Gepost door dizzyme in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: herstel, genezen, operatie | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print