09-05-10

SCHOKBESTENDIG

Weer een stapje verder.

699 sepia klein

18:43 Gepost door dizzyme in gezondheid | Permalink | Commentaren (0) | Tags: herstel, genezen, canal plugging | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

08-05-10

OP EN NEER...

Amai, wat een verschil... ikke, 18 maanden na de canal plugging operatie:

trampoline 1

trampoline 2

trampoline 3

10:06 Gepost door dizzyme in gezondheid | Permalink | Commentaren (1) | Tags: herstel, genezen, canal plugging | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

07-05-10

IK LEEF OPNIEUW

En hoe zou het eigenlijk met Marie-Thérèse zijn, ...
10 maanden na haar canal plugging operatie?

Ik heb 15 jaar BPPV gehad. Na de eerste aanval is het anderhalf jaar rustig gebleven... maar dan... quasi elke maand had ik er van. Ik werd lange tijd in Hasselt behandeld, maar daar wisten ze niets af van een operatie. Heel vreemd. Drie jaar geleden stierf mijn man. Ik was alleen en heel vaak ziek. Echt een rotleven heb ik gehad... tot in naar Antwerpen ging. Daar kwam snel de suggestie dat een canal plugging redding kon bieden. Ik had er zo erg van... Op de lange duur zat ik alle 14 dagen tot zelfs wekelijks bij de dokter. Hoe is het mogelijk dat mijn hoofd dit zo lang heeft volgehouden? Jaren heb ik in angst geleefd, heb ik de nekspieren gespannen en een slechte slaaphouding aangenomen. Zo misselijk was ik, dat het er langs onder en boven uit kwam. Vorige zomer onderging ik de ingreep. Ik herstelde snel. Hout vasthouden he... Ergens geloof ik het nog niet 100%. Enkel mijn nekspieren worden nu nog behandeld. Iedereen rondom mij vindt me stukken levenslustiger. Ik kan terug gaan dansen, ronddraaien, ik kan me bukken. Ik leef opnieuw. Zopas heb ik nog maar net opnieuw de Wals aangedurfd. Ik heb me rot geamuseerd! Ik heb eindelijk het rouwproces om mijn man kunnen aanvatten. Mijn gezondheid gaat er in het algemeen op vooruit. Vrienden laten me niet meer gerust.

Ik kom tijd tekort!

Marie-Thérèse

 

09:03 Gepost door dizzyme in gezondheid | Permalink | Commentaren (0) | Tags: getuigenis, bppv, canal plugging | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

11-02-10

BRAAFJES VERTAALD: operaties BPPV

Dit werd door een goeie ziel (niet mijn zieltje, maar een ander, waardoor ik nu heel relax copy-paste kan doen voor jullie) braafjes voor jullie vertaald. De 2 mogelijke chirurgische behandelingen voor benigne positionele paroxysmale vertigo (BPPV):

Chirurgische behandeling

Momenteel zijn er twee soorten chirurgische behandelingen mogelijk voor BPPV-patiënten, die niet reageren op de traditionele therapie: occlusie van het posterieure semicirculaire kanaal en singulaire neurectomie.  Beide procedures houden een klein risico op gehoorverlies in.  Daarom worden deze procedures niet toegpast in gevallen waarbij het betrokken oor het enige oor is waaruit men hoort.

 Occlusie van het posterieure semicirculaire kanaal
(= canal plugging: Deze onderging ik!)

Bij occlusie van het posterieure semicirculaire kanaal (ook bekend onder posterior canal plugging) worden de meeste functies in het posterieure kanaal geblokkeerd zonder daarbij de andere delen van het binnenoor aan te tasten.  Door het posterieure semicirculaire kanaal af te sluiten, kunnen de gevangen kristallen het kanaal niet binnendringen.  Indien de kristallen zich niet kunnen verplaatsen, wordt het vertigo-symptoom geëlimineerd. 

Occlusie van het posterieure semicirculaire kanaal gebeurt onder volledige verdoving.  Net achter het oor wordt er een incisie gemaakt.  Deze incisie volgt de natuurlijke curve van de huidplooi waar de achterkant van het buitenoor de schedelhuid raakt. Tijdens de behandeling onder een high-power chirurgische microscoop wordt een deeltje van het slaapbeen achter het oor weggenomen (mastoidectomy).  Dit gebeurt om het been rondom het posterieure semicirculaire kanaal vrij te maken.

 Eens het been van het posterieure semicirculaire kanaal geïdentificeerd is, wordt een klein gedeelte van het been in deze omgeving voorzichtig verdund tot de dikte van een eierschaal.  Vandaag de dag wordt er een laser gebruikt doorheen het verdunde been om het posterieure semicirculaire kanaalmembraan te verzegelen.  Dit membraan ligt diep in het been.  Die laser “last” als het ware de muren van het membraan samen.  (Het gebruik van een laser heeft het verblijf in het ziekenhuis verkort en de evenwichtsstoornis na de occlusie van het posterieure semicirculaire kanaal verminderd, in vergelijking met de behandeling zonder laser. [Antonelli, 1996]).  Na behandeling met de laser, wordt het verdunde been voorzichtig weggenomen om het binnenste membraan van het posterieure semicirculaire kanaal bloot te leggen.  Het kanaal wordt dan zorgvuldig afgesloten met een plug, vervaardigd van beenchips en een natuurlijk gel-achtig materiaal, bekend onder de naam fibrin glue.  Dankzij de beenchips groeit het been later in een gedeelte van het lumen van het posterieure semicirculaire kanaal.  Dit leidt tot een permanente occlusie.  Na het invoegen van de plug, wordt het geopende deel van het posterieure semicirculaire kanaal bedekt en verder verzegeld via een stuk weefsel (temporalis fascia genaamd, afkomstig van een spier boven het oor).  De huidincisie wordt gedicht via hechtingen onder de huid, die later vanzelf vergaan.  Er wordt een chirurgisch verband aangebracht gedurende één of twee dagen.

 Het verblijf in het ziekenhuis na de occlusie van het posterieure semicirculaire kanaal varieert van één tot vijf dagen.  De lengte van het ziekenhuisverblijf hangt af van de intensteit van de duizeligheid en evenwichtsverlies na de behandeling.  In de weken na het verblijf in het ziekenhuis kan de patiënt last hebben van een evenwichtsstoornissen.  Verder kan de patiënt te maken hebben met een gevoel van duizeligheid bij positieve druk op het oorkanaal of het gebied achter het oor.  Dit gevoel kan enkele weken aanhouden.

Verstibulaire (evenwichts-)oefeningen (de zogenaamde Cawthorne-oefeningen) worden zo snel mogelijk na de operatie begonnen.  Dankzij deze oefeningen zal het lichaam sneller in staat zijn om het verlies van de balansfunctie in een oor, na de occlusie van het posterieure semicirculaire kanaal, te compenseren.

 Resultaten

Onmiddellijke en langdurige verlichting van positionele vertigo is zeer hoog, tussen 93 en 100 % bij posterieure semicirculaire kanaal occlusie (Anthony 1993; Hawthorne, 1994; Parnes, 1996; Antonelli, 1996).  Tijdelijk gemengd gehoorverlies en tinnitus komen vaak voor na occlusie van het posterieure semicirculaire kanaal (Parnes, 1996; Walsh, 1999). Permanent sensorineuraal gehoorverlies is zeer ongebruikelijk: tussen de 0 en 7 % (Parnes, 1991; Parnes, 1996; Antonelli, 1996; Walsh, 1999).

 Singulaire Neurectomie

Bij singulaire neurectomie wordt de kleine zenuw (singulaire zenuw), die het posterieure semicirculaire kanaal en het evenwichtscentrum in de hersenen verbindt, doorgesneden.  Wanneer de kristallen het posterieure semicirculaire kanaal binnendringen, wordt er via de enkelvoudige zenuw een signaal verzonden naar de hersenen.  De hersenen beschouwen dit signaal als een gevoel van constante beweging en daardoor ondervindt het lichaam vertigo.  Indien de singulaire zenuw wordt doorgesneden, zullen de hersenen het signaal van het posterieure semicirculaire kanaal niet ontvangen.  De kristallen in het posterieure semicirculaire kanaal kunnen nog steeds bewegen na een singulaire neurectomie.  Aangezien de singulaire zenuw doorgesneden werd, heeft de patient geen last van vertigo.

 Een enkelvoudige neurectomie wordt uitgevoerd onder lokale verdoving, intraveneuse verdoving (“twilight-verdoving”) of algemene verdoving.  De operatie wordt uitgevoerd via het oorkanaal of via een incisie achter het oor, net zoals bij de occlusie van het posterieure semicirculaire kanaal.  De chirurgische ingreep hangt af van de anatomie van het oorkanaal van de patiënt (hoe kleiner het kanaal, hoe groter de kans dat de operatie achter het oor zal worden uitgevoerd).  In beide gevallen wordt het trommelvlies opgetrokken, zoals een rolgordijn.  Het been rondom het ronde venstermembraan (een membraan dat het midden- en binnenoor scheidt) wordt verwijderd.  Nadien wordt het been rondom het ronde venstermembraan verwijderd waardoor de kleine balanszenuw die het posterieure semicirculaire kanaal (de enkelvoudige zenuw) prikkelt, blootgelegd wordt.  Dan wordt de zenuw vernietigd en het beenstof in het zenuwkanaal geplaatst om te voorkomen dat de zenuw opnieuw gaat groeien.

 Het trommelvlies wordt opnieuw op zijn plaats gezet en het oorkanaal wordt voorzien van een kompres bestaande uit een absorbeerbaar schuimachtig materiaal.  In geval van een incisie achter het oor, wordt de wonde via een hechting onder de huid gedicht.  Die hechting vergaat uiteindelijk vanzelf.  Tenslotte wordt er een hoofdverband aangebracht gedurende één of twee dagen.  Het gevoel van draaierigheid houdt gewoonlijk nog een paar weken na de hospitalisatieperiode aan.  Post-operatieve vestibulaire compensatie-oefeningen worden best zo snel mogelijk begonnen eens de patiënt in staat is om de hoofdbewegingen uit te voeren.

 Resultaten

Onmiddellijke en langdurige verlichting van positionele vertigo is zeer hoog - weliswaar iets lager dan bij de occlusie van het posterieure semicirculaire kanaal – met een slaagpercentage van tussen 93 en 100 % bij singulaire neurectomie (Meyerhoff, 1985; Silverstein, 1990, Gacek, 1991). Permanent sensorineuraal gehoorverlies werd vastgesteld in 3 tot 17 % van de gevallen van singulaire neurectomie (Meyerhoff, 1985; Gacek, 1985; Silverstein, 1990; Gacek, 1991).

Check de Engelse versie van deze tekst via deze link.

Corrigeer me of vul me gerust aan mocht je dat nodig vinden.
Heeft deze info je geholpen?
Help deze verspreiden via 
deze én deze internetgroepen!

06-02-10

TREED UIT JE SCHADUW... EN VERTEL

Euh... we zwijgen over de sex... ander onderwerp.
Even heel serieus nu:

Beste lotgenoten,

schaduw 2In de laatste eindsprint naar de uitgave van het boek “Dizzyme” willen we ook jou aan het woord laten. Dwz dat we graag een aantal quotes willen opnemen mbt je eigen ervaring.

Voel je je geroepen om kort jouw kwaal, of de ervaring daarvan te omschrijven, of een aspect ervan te belichten, ga je gang!

We vragen geen lange epistels. Enkele lijnen volstaan. Tenzij je echt de behoefte hebt om deze kans te grijpen en er een epistel van te maken uiteraard J.

Kruip in je pen en reageer.
Je kan je getuigenis nalaten in reactie op deze post.
Een selectie zal worden opgenomen in het boek.
En we vermelden enkel je voornaam.

Bedankt.

28-12-09

THE UNPLUGGED

Laten we eens positief zijn.
En vrolijk.
En enthousiast.
En ongeduldig...

Binnenkort nodig ik hier eens wat dames uit.
Geplugde exemplaren en "the unplugged".
(Vrije vertaling, klinkt beter zo... als u 't me toestaat, dankuwel...)

De twee andere dames met plug dus en V.
Die wacht op een dubbele plug; eentje langs elke kant.
Dan gaan we koffie drinken en taartjes eten en flink wat tetteren.
Elk over onze plug. Ergens schept dat een band...

En dan kan V ons drieën bombarderen met alle vragen waarmee ze zit.

Ja, lijkt me heel gezellig!
Ik kijk er al naar uit!

21:02 Gepost door dizzyme in gezondheid | Permalink | Commentaren (0) | Tags: canal plugging | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

26-12-09

BELOOFD IS BELOOFD

Zowat een jaar geleden had ik het gezworen...

Beloofd is beloofd! Dus vanmorgen luidde het:
"Tweede kerstdag... Bellewaerde Park, here we come!"

Wel... de vettige frieten heb ik gehad. De wafel ook. Zelfs een paar happen suikerspin en een paar bekers cecemel. Maar nog veel belangrijker: vandaag heb ik het - sinds jaren - nog eens verder geschopt dan een ritje met de Tuff Tuff. Ik ben gaan spoken in het Christmas Madhouse. Ik heb gevlogen in de flying carroussel. Ik ben met mijn zotte ik en volle maag in de Gekke Koets gestapt. En ik heb een rondje gedraaid in het brave Mini Reuzenrad. Ik heb aangeschoven voor een race met de Snow Express. Ik werd de lucht in geschoten door El Volador. Ik heb geklungeld op de Ijspiste... Ik ben het alleen op 't laatste nippertje heel bang afgedropen, omdat ik net een seconde te lang heb getwijfeld voor de ingang van de boomerang... omdat niemand anders durfde. 

Ik heb mijn eerste pretpark plat gezwalpt. Tot groot jolijt van mijn kids...
...en de oudste die niet kan vatten dat ik schater terwijl zijn hart tilt slaat.
Mijn evenwichtsorgaan heeft het deze keer allemaal goed gesnapt!

Voor een dizzy patiënt is het na jaren draaien soms moeilijk te geloven...
Maar deze tests bewijzen het nogmaals zwart op wit:
vanaf nu mag ik nooit meer twijfelen dat ik wel degelijk 100% genezen ben.
En wat de tweede dame met plug betreft... M-T belde me op kerstavond.
Ook zij kan het allemaal moeilijk vatten. Haar leven is compleet veranderd.
Elke week gaan dansen, geen mens laat haar nog gerust.
Ze heeft het meer dan ooit druk, druk, druk!

Maar bon, genoeg serieuze praat.
Jullie willen bewijsmateriaal, nietwaar?
Bewonder mijn eerste stapjes in het normale pretparkleven!
Je herkent me aan de rode handschoentjes en opzichtige sjaal.

De luchtballon, de botsautootjes, bungee of parachutesprong
en dus ook, jawel, die looping, met een pak smoutebollen in mijn maag,
die hebben jullie ooit nog wel eens van mij te goed :-). 

Flying Caroussel:

bellewaerde 1

bellewaerde 2

bellewaerde 3

bellewaerde 4

bellewaerde 5

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Snow Express:

bellewaerde 6

bellewaerde 7

 

El Volador:

bellewaerde 8

bellewaerde 11

bellewaerde 9

bellewaerde 10

21:09 Gepost door dizzyme in gezondheid | Permalink | Commentaren (1) | Tags: genezen, second life, duizeligheid, canal plugging, evenwichtstoornis | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

17-12-09

KOEST HEB IK GEZEGD!

Wat krijgen jullie te lezen in mijn boek?

Zo'n 69 keer heb ik het over dizzy zijn.
En 25 keer gaat het over de achterdocht.
Welgeteld 253 keer schreeuw ik het uit dat ik moe ben.
En 28 keer smeek ik om rust.

Geen betere samenvatting van het jaar, 
dat op mijn operatie volgde.

En toch barstte ik van de energie en optimisme,
en de drang om mijn ervaringen met jullie te delen.

Nog altijd moet ik mezelf keer op keer "KOEST!" toeroepen,
Net zoals je dat doet bij een springerig opdringerige hond...

Maar ik luister niet.
Misschien wordt dat mijn volgende boek...

13:02 Gepost door dizzyme in gezondheid | Permalink | Commentaren (0) | Tags: boek, genezen, duizeligheid, canal plugging, evenwichtstoornis | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

23-10-09

3 DAMES MET EEN PLUG

Flu is in the house.
Woensdag Charlotte. Donderdag Matthias.
Vandaag kreeg ik de klop van de hamer.
Het zeurt en knaagt en ik heb moeite om mijn draai te vinden.
Maar toch wel opbeurend nieuws vandaag:

Vlaanderen telt nu al - bij mijn weten - drie dames met een plug.
Na M-T was het 14 dagen terug de beurt aan I.
Het moeizaam herstel roept bij haar wat vragen op maar
"I, dat is normaal".
Twee weken is peanuts en elke dag is een stapje vooruit.

Nummer 4 staat nog even in wacht, hopelijk niet te lang;
... 2010 zal opluchting brengen na 19 jaar "wasjes draaien".
"Dat is toch goed omschreven he V?"

;-)

18:17 Gepost door dizzyme in gezondheid | Permalink | Commentaren (0) | Tags: genezen, operatie, bppv, canal plugging | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

13-10-09

WELDRA BLAAS IK 1 KAARSJE UIT

Yep. Het is bijna zover. Niet te geloven. 
Op 31 oktober, 1 jaar terug, ging mijn oor onder 't mes.
Ik had het gezworen: "Nee Adèle, ik kom niet terug."
Nog 18 dagen af te tellen en mijn lotto is gewonnen!
Adèle, ge moogt dat koffietje aan een ander schenken.

Want...
Ik heb mijn evenwicht terug.
Ik ga fietsen, haal nog net de Zumba-les als 't geen file is...
Ik kan spinnekoppen kijken, hoekjes stofzuigen...
en ik geraak zonder troubles uit mijn bed.

OK, ik geef toe, de achterdocht blijft een aandachtspunt.
Maar enkel en alleen op mijn hoofdkussen 's morgens.
Dat hoofd naar rechts durven draaien... dat blijft een gevoelig moment.
Maar dan enkel en alleen in mijn koppeke.
Na zoveel jaren krijg ik dat er moeilijk uit.
Even twijfelen en dan draaien, en dan gaat het als vanzelf.

Ik overweeg nu toch om dat boek te beginnen schrijven.
De ene dag heb ik er zin in, en de andere dag denk ik:
"Laten zo... want wie heeft daar een boodschap aan?"

En zo is het soms wat zoeken naar een andere vorm van evenwicht:
wat zijn mijn plannen met mezelf, welke koers vaar ik uit.
Maar : wind in de zeilen of te kampen met tegenwind...
Ons Tania, die geeft nooit op.

21:08 Gepost door dizzyme in gezondheid | Permalink | Commentaren (1) | Tags: genezen, operatie, bppv, canal plugging | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

07-09-09

HET GAAT BOOGIE-GOED

Ik bel nog eens met M-T, mijn lotgenote.
Zij ging eind juni onder het mes.

Het gaat prima, zegt ze.
Dat ze daar 10 jaar op heeft moeten wachten.
Zonde van de tijd.

Met mij ook prima, zeg ik.
Zo'n 15 jaar eer ik verlost werd van mijn kwaal.
Die jaren zijn we kwijt.
Maar we zijn er toch van af.

"Gisteren" beiden nog aan 't kotsen.
"Vandaag" doe ik de Zumba
en spring ik op de fiets.
En zij doet weer de boogie!!
Ongelooflijk toch?

En zeg nu nog eens
dat ze niks kunnen doen.
Jaren duurde het,
eer we dat in ons eentje
hadden uitgevist.

21:31 Gepost door dizzyme in gezondheid | Permalink | Commentaren (0) | Tags: herstel, canal plugging | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

07-07-09

VRAAG HET AAN TANIA

Tegenwoordig krijg ik al eens vaker telefoon. Een lotgenoot die nog onder 't mes moet. Eentje die 't al heeft ondergaan... Best leuk, eindelijk iemand die 't zelfde heeft waar ge eens een klapke mee kunt doen.

Vandaag M-T, een tweetal weken geopereerd. Omdat ze zo weinig zeggen die dokters, en ze van mij eigenlijk meer info krijgt, aldus M-T. En of het normaal is dat ze een piep heeft in haar oor, en het gevoel dat het gaat komen (de duizelingen)... en dan komt het niet... Ooh ja, dat is normaal. Net alsof je diepzeeduikt... Maak je maar geen zorgen, een paar weken, en dan gaat dat allemaal weg. Kijk maar naar mij, klik op de link en kijk eens wat ik nu kan:

http://i25.tinypic.com/33tmixy.gif

22:55 Gepost door dizzyme in gezondheid | Permalink | Commentaren (0) | Tags: herstel, canal plugging | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

25-06-09

OPSTEKER VOOR SOORTGENOTEN

M-T belde me vanavond! Ze is terug thuis sinds de operatie afgelopen dinsdag. Canal plugging voor wie het nog niet wist. Alles gaat super. Gehoor dik OK. Herstel dik OK. Ze voelt zich goed. Fantastisch voor haar. En ze is duidelijk enthousiast.

En toch weer een opkikker voor al wie twijfelt over deze oplossing en misschien ooit zelf eens onder het mes wil he?

Heeft deze info je geholpen?
Help deze verspreiden via 
deze én deze internetgroepen!

22:21 Gepost door dizzyme in gezondheid | Permalink | Commentaren (0) | Tags: informatie, operatie, canal plugging | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

23-06-09

TWEE DAMES MET PLUG

Vandaag ging M-T onder 't mes.
Als alles normaal verlopen is tenminste.

Wat gespannen zenuwen uiteraard, die had ik ook.
Twee keer over en weer gebeld met elkaar.
Ervaringen uitwisselen, zoals ze dat noemen.

Dat ze maar snel beter wordt nu.
Dan zijn we voortaan met twee die geholpen zijn met een plug.

21:13 Gepost door dizzyme in gezondheid | Permalink | Commentaren (1) | Tags: informatie, operatie, canal plugging | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

05-06-09

BLIK ACHTEROM - BLIK VOORUIT

31/08/08

"Ik lig in die zaal en zie heel wat groene pakjes. eentje die kijkt, eentje die prikt, eentje die het masker klaarhoudt, de anesthesist... Een heel team dat aan mij werkt. Eigenlijk toch wel knap. Zo'n precisiewerk. Je hebt wel een beetje schrik, als je bedenkt dat zo'n operatie vrij zeldzaam is. Maar daar heb ik niks van gemerkt. Net voor mijn licht uit gaat, wordt Windows opgestart... mijn eigen schedel op een flatscreen, en dan verdwijn ik in het niets."

De week hiertussen bespaar ik jullie.
Wie die Krimson-crisis wil herbeleven zoekt het maar op...

7/11/08

"Applaus voor mezelf. Ja, nu verdien ik het wel. Eén week na mijn operatie. Ik stap met het juiste been uit bed. Zit al ietsje minder op 't internet. Ik ben gestopt met al die pillen. Geen gezaag meer, zelfs geen grillen. Ik was mezelf weer helemaal ;-). Ik maak zelfs al een beetje kabaal. Ik deed wat mijn ventje stilletjes had gehoopt: vanavond heb ik wat gekookt. Ik sta wat rechter in mijn schoenen. Ik ben er klaar voor: een weekend met 2 kapoenen. Jawel. Dizzyme mag er gerust weer zijn. Morgen drinkt ze een glas wijn!"

17/11/08

"Ziezo, daar zijn we dan weer vanaf. Vanmorgen al om 10.20 op post, tegen 13.00 stond ik terug buiten. Een drukte dat het niet meer normaal was. Zoveel patiënten. Ik word een uur te laat binnen geroepen. Maar ik vind het niet erg. En ik word eens goed nagekeken. Mijn oor lijkt heel goed te genezen. Het "voos" gevoel is normaal zegt de dokter, dat duurt een week of 6 à 8, net als het doffe gehoor en het herstel van mijn evenwicht. Mijn gehoor wordt getest, niet super, maar we hadden niet anders verwacht. Binnen enkele weken gaat dat wel beter, en vanaf nu wordt het oefenen geblazen thuis. Gedaan met stilzitten en niksdoen. Ik krijg wat oefenschema's mee om mijn evenwichtsorgaan te trainen. Een half uur per dag eens flink doorstappen, en al eens terug in de auto. Binnen 3 weken word ik opnieuw verwacht. Tegen dan ben ik een nieuw mens.

evenwichtsorgaanOp -1 wordt een CD-tje gebrand. Prachtige beelden van schedel en brains. Ik krijg ze mee naar huis, en bewonder nog even mijn twee super snoezige evenwichtsorgaantjes. "

 

3/12/08

"Welkom in mijn goed-nieuws-show. Vandaag ben ik happyme! Misschien moet ik de naam van mijn blog wel veranderen... maar nee, dan vinden mijn lotgenoten mij niet. Maar wat ik zonodig kwijt moet... Ik ben bij de dokter geweest. Oh ja, het was daar één gezeur van patiënten om dat lange wachten. Dat moet je er maar bij nemen denk ik dan, als je de juiste specialisten wil. Mijn daguitstap heeft toch wat opgebracht. Ik babbel met een vrouw die het even erg heeft zitten als ik. Zij kreeg ook het voorstel om een canal plugging te ondergaan. Oh, by the way, ik vroeg de dokter nog hoeveel van die operaties ze doen op een jaar. Het antwoord is "2... de operatie is wel heel delicaat", verklaart ze nader. Ja maar, het is toch gelukt en ik ben beter! En ja, de grafiekjes van mijn gehoortest vertellen ons niets dan goeds: 3 weken terug was het rechts nog pover gesteld, vandaag klom mijn score steil omhoog. Nog een beetje en dan bereik ik weer mijn hoogste piek. Dokter Blaivie en Professor Van de Heyning zijn super content! En wat mijn evenwicht betreft. Ja, soms voelt het nog een beetje raar en ik ben net een olifant als ik mijn stoel op zoek. Maar ook dat zal beteren met de tijd. "

7/01/09:

"Vanmorgen afspraak met de dokter. Een half uur te vroeg, dus dan maar een koffie. En wie loop ik tegen het lijf? Die twee toffe dames die ik ook de vorige keer sprak. Twee vriendinnen als ik het goed heb. Eentje is al 15 jaar dizzy - net als ik - en de ander steunt haar door dik en dun en is dus de chauffeur. Het komt tot een gezellig gekakel over onze evenwichtstoornis en de operatie natuurlijk, want de kans zit er een een klein beetje in bij haar dat het dezelfde weg op gaat. Hoewel, ieders verhaal is anders en eerst moet dat allemaal nog eens grondig worden bestudeerd. Bijna de tijd uit het oog verloren. Het is Dr Blaivie die de kakelende kippen uit elkaar moet halen. Het onderzoek bevestigt wat ik dacht maar nooit heb durven dromen: ik ben echt wel van die kwaal af geraakt!"

20/5. Allerlaatste check.

Mijn canal plugging is geslaagd! Mijn evenwichtsorgaan werkt perfect! En mijn gehoor is volledig hersteld. Ik ben dus eigenlijk genezen veklaard.
De canal plugging operaties raken stilaan meer op gang. Er wordt het een en ander ingepland. En die lieve Limburgse dame staat als één van de volgende op de lijst. "Of ze mijn telefoonnummer aan de dame mag doorgeven", vraagt de dokter. De dame is een beetje bang voor de ingreep, en ze heeft het heel erg zitten. "Geen probleem, laat maar komen, ik stel haar wel gerust. Als dat kan helpen."

5/06/09

Zes berichten op mijn voice mail. Eentje van M-T, de Limburgse dame, die een boodschap achterlaat. Ik bel terug. Ik vertel mijn verhaal, over de operatie en het herstel, de genezing. Kortweg, zij die zo veel aanvallen heeft, ze heeft niks te verliezen, en ik stel haar gerust. Op 23/6 is het haar beurt om onder het mes te gaan. Ze is in goeie handen. Ik wens haar ongelooflijk veel succes!

21:59 Gepost door dizzyme in gezondheid | Permalink | Commentaren (0) | Tags: herstel, lotgenoten, canal plugging | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

20-05-09

NO MERCY... IK ZEG YES YES YES!

Vanmorgen, op weg naar het UZA. Staan me te wachten: een mammografie (radio en echo), mijn hopelijk allerlaatste evenwichtsonderzoek (standaard evenwichtsonderzoek (dwz een ENG met een video vol bewegende bollekes , een draaiende / kantelende stoel en de Barany testen) gehoortest en laatste evaluatiegesprekje bij de dokter. Een halve dag van hot naar her dus. Straks krijg ik onder mijn voeten: omdat ik een half uur te laat ben, omdat ik mijn voorschrift vergeten ben, omdat ik mijn vorige mammo niet mee heb, omdat ik mijne kop dus vergeten ben). Maar op dit moment nog geen vuiltje aan de lucht...

Op weg naar het UZA. De Ninoofsesteenweg in Dilbeek. Ken je hem? Van flitspaal naar flitspaal. Aan een gezapig maximum toegestaan tempo van 70 km/u. Ik doe 70, 71, 72, 70... Concentratie meisje, 70km/u!! Linkerrijstrook, ja dat wel. Want rechts rijden alle brave zielen die bang zijn dat 65 te hoog gegrepen is. Best gezellig zonder files, met de radio op. Discussie over zonnepanelen en de VREG die onbereikbaar is...

Gezellig, tot ik me gewaar word van een uiterst storend element: een irritante bumperklever heeft het op mijn sierlijk achterkoetswerk gemunt. Een brutale vlegel van nog geen 30. "Basse classe" besluit ik na een eerste vlugge scan van zijn antipathiek vulgaire smoelwerk. De vlegel wordt hitsig en slalomt dreigend heen en weer. Hij maakt woeste gebaren bij elke poging om rechts voorbij te steken... en ik kan al raden wat hij naar me tiert. Mijn hart gaat in versnelling maar ik blijf vooral beheerst. "Niet met mij man", en als 't zo zit laat ik je zeker niet door. Want ik haat broekventjes met haantjesgedrag. De bruut briest en scheldt en maakt een vuist, kleeft, trekt op en remt. Hij overweegt zijn eerste doodsbedreiging en net dan hebben we rood licht.

Dit is het moment. Wat spiegelcommunicatie kan geen kwaad. Niet wat je denkt... ik hou mijn fuck you vingertje gedeisd... kies voor de keurige versie en steek er 7 op: 70/u, dat is de message. En daar laat ik het voorlopig bij. Maar meneer begrijpt het niet. Groen. We rijden door. Ik hou stand en wijk geen meter. Hij probeert langs rechts, maar hé, dan kent hij mijn girlpower nog niet. Die flitspalen toch. Op elk cruciaal moment staat er wel eentje, en dan moet zijn zware voet op de rem. En dat is toch wel brute pech. Ik krijg zo stilaan met een doorgeflipte woesteling te doen, en begin te vrezen voor het volgende licht... Tot een dikke "BOEM" me uit mijn lijden verlost. De dwaas heeft een derde partij geramd. Jammer voor de derde, maar mijn vreugde kan niet op. Ik roep "yes yes yes" ik zet mijn disco in gang en geef heel onschuldig een streepje gas. En ik denk plots bij mezelf dat ik van de kids aan de dokter moet vragen of ik nu terug in de botsautootjes mag.

En ja... Yes! Yes! Yes!

  • Ik ben genezen
  • De canal plugging heeft geen impact op mijn evenwichtsfunctie
  • Maar met diezelfde plug ben ik van al mijn aanvallen af
  • Ik hoor perfect
  • En ik MAG, jawel, opnieuw met mijn kids in de botsautootjes!

Oh ja, en de canal plugging operaties raken flink op gang. Er staan er een aantal op het programma. En ik ben zelfs Floris Wuyts tegen het lijf gelopen in de gang. Ik heb hem bedankt voor de doorbraak, mijn diagnose, dankzij het UZA, na 14 jaar sukkelen. Maar ja, dat is de schuld van de concurrerende ziekenhuisellebogen; ook zij gunnen elkaar vaak het zonlicht niet. En van slag toonde hij mij een piepklein potje met een piepklein ding er in: een super snoezig evenwichtsorgaantje. Wat is dat klein zo'n ding. Eens te meer chapeau voor het precisiewerk. Het zijn krakken. Ik heb het nog al gezegd...

 

17:16 Gepost door dizzyme in gezondheid | Permalink | Commentaren (1) | Tags: doktersbezoek, canal plugging, genezen, evenwichtstoornis, herstel | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

30-04-09

6 MAANDEN NA DATUM

6 maanden al! Vandaag exact zes maanden doe ik het al met die canal plugging! En sindsdien geen enkele aanval meer. Ja, OK, wat slapjes in het begin, herstellen, een nieuw "geheugen" opbouwen, van nul herbeginnen, de achterdocht verleren...

En de nasleep van potjes antibiotica, een lichaam dat schreeuwde om rust rust rust please en een geest die maar niet luisterde. Een weerstand die labiel was (is?) als de pest en omviel bij het kleinste zuchtje in mijn richting. Maar al bij al... dat komt wel goed... gezien het juiste seizoen waarin we ons nu bevinden. Denk ik toch...

Maar kijk eens waar we nu staan! Koppig als ik ben, nog maar net in orde qua gehoor en evenwicht, stond ik na 6 weken toch al terug op de werkvloer. Werken, huishouden, volle bak pianist willen zijn na 30 jaar pauze... ik heb het mezelf niet bepaald "makkelijk" gemaakt... Maar bij de pakken blijven zitten is nu ook niet echt mijn stijl.

Maar wat me 't meeste opvalt. Door mijn drukke agenda ben ik er weer ingevlogen zonder er bij stil te staan en is die achterdocht vanzelf beetje bij beetje verdwenen. Vijftien jaar achterdocht, dat leer je niet op 1-2-3 af. Vooral... in bed niet! Maar 't is gelukt. Ik kan nu wel zeggen dat ik ook daarvan ben bevrijd.

Gisterenochtend aan tafel bedacht ik dit plots... mijn evenwichtstesten naderen nl; de 20ste mag ik nog eens plaats nemen in de stoel... en dus plots weer die vragen van "Hé, hoe zou ik reageren bij die en die beweging van mijn hoofd?".  Dus ik rollebollen, zwieren, een beetje gek doen met mijn hoofd tot de kids gibberend vroegen waar ik in godsnaam mee bezig was. Komt er op neer dat ook bij hen dit nu tot een ver verleden behoort... ze staan er niet meer bij stil. Omdat ze niks meer merken van mijn "gedrag".

Ik zou zelfs durven stellen dat de achterdocht plaats maakt voor groeiende nieuwsgierigheid en een zekere drive tot "durf". Ik wil een kermisattractie proberen (behalve botsautootjes dan, die botsen wel heel brutaal... en da's er misschien om vragen he)... En waarom eens geen parachutesprong? Hoe zou ik daarop reageren? Ja... oh jaaa... dat zie ik best wel zitten...Of ben ik nu te hard van stapel aan 't lopen?

10:54 Gepost door dizzyme in gezondheid | Permalink | Commentaren (1) | Tags: herstel, canal plugging, evenwicht | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

16-03-09

HE GIJ DAAR OMHOOG!

"Hé GIJ DAAR omhoog... als ge dacht dat ik u niet pakken kon... Ge hebt het goed mis. Geen enkele spinnekoppenfamilie lacht er nog om!"

deel 93 117

Spinnekoppen.
Ze zijn gisteren van mijn TODO list geschrapt.
Hoog tussen de balken.
Diep in de spleetjes.
Mijn hoofd draait nu langs alle kanten.
De stofzuiger zuigt.
Ik word niet meer dizzy.   
... 4,5 maand al, zonder ook maar één onozel draaike!
Dat telt!

PS: Oh ja: DONE: mijn verlof regelen voor do en vrij - en dan nog geld bemachtigen bij de bank - de pianoshop bellen dat ze mogen komen - ons verlof van de paasvakantie eens bespreken (toch een paar daagjes Frankrijk) - die fout verbeteren in mijn file  J J J

21:02 Gepost door dizzyme in gezondheid | Permalink | Commentaren (1) | Tags: genezen, canal plugging, evenwichtstoornis, duizeligheid | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

27-02-09

THE ORIGINAL

Voor mij een booke met confituur moet ik toen gezegd hebben...

Wist ik veel dat er "een" foto was van mij "vlak na" de operatie. Wel, toch wel. Zopas ontdekt. Op de gsm van mijn wederhelft.

Of het als souvenir was bedoeld, dat weet ik niet. Wat zag ik er zielig uit toen. Ik zal hem nooit vergeten... De windel die ik ontelbare keren van mijn kop getrokken heb.

De verpleegsters ook niet, zou ik durven denken.

operatie

21:35 Gepost door dizzyme in gezondheid | Permalink | Commentaren (1) | Tags: canal plugging, operatie | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

11-02-09

7 x JA en 2 x NEE

Op 31/10 ging ik onder 't mes.

Ingreep: canal plugging
De balans, 3,5 maanden later:
Bij Fortis 3 x nee, eens zien wat ik te zeggen heb:

  • ja ik voel mij beter
  • nee ik heb geen aanvallen meer
  • nee ook geen dronkemansgevoel
  • ja soms wel nog een beetje raar effect - hoewel quasi nihil... dus:
  • ja mijn evenwichtsorgaan functioneert, ook met dat stukje toegeplugd
  • ja ik kan slapen op links, op rechts, op de rug, op de buik
  • ja, waarschijnlijk lukt ook Afrikaans dansen wel, al heb ik 't nog niet geprobeerd
  • nee ik heb geen pijnlijk oor, en ik hoor terug perfekt, alleen...
  • ja het voelt en hoort wel als karton als ik er achter wrijf... en
  • ja: dit heb ik nog niet afgeleerd... het gevoel bekruipt mij nog vaak:
    ik lig op mijn rug in bed, kijk naar rechts
    en dan heb ik het weer, dat akelig gevoel:
    "nu gaat het komen"... en dan komt er...

    NIKS!

20:43 Gepost door dizzyme in gezondheid | Permalink | Commentaren (1) | Tags: herstel, canal plugging | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

12-01-09

ZEG MAAR DAT DIZZY ME HET GEZEGD HEEFT

Hallo hallo. Terug van weggeweest. Of beter gezegd, van druk bezig geweest. Werken - feesten - kids - werken - feesten - kids. Dat maakt dat ik er de voorbije dagen niet toe kwam om een update van mijn toestand te posten. De skynet blog top 5, die heb ik niet gehaald. Het zou wat straf zijn, na amper 2,5 maand bloggen. Maar niet getreurd. Jullie mailtjes, jullie reacties, de zoektermen die jullie ingeven op google, mijn meer dan behoorlijk blograpport...Zegt dat niet genoeg? Er is nood aan een verzamelpagina rond evenwichtstoornissen. Waar jullie kunnen doorklikken naar zoveel mogelijk informatie. Waar jullie "zoeken" iets makkelijker wordt gemaakt. Waar jullie kunnen lezen dat jullie niet de enigen zijn. En ik, ik kan gewoon mijn ding kwijt. Wat wil een mens nog meer? En, waw, dit had ik nooit verwacht, 6700 hits op zo'n korte tijd! Een dikke proficiat dus aan hen die het beter deden. En een welgemeende merci aan al wie voor mijn blogje stemde. Maar het voornaamste van al, ook al geloof ik het nog altijd niet helemaal: ik ben genezen. Ja echt, serieus! En zal ik eens iets vertellen? Ik verneem zo hier en daar van mogelijke operaties in het verschiet. Ik denk dat er iets beweegt in de medische wereld: canal plugging wordt nog trendy. Zeg maar dat dizzyme het gezegd heeft...

20:54 Gepost door dizzyme in gezondheid | Permalink | Commentaren (1) | Tags: bloggen, canal plugging, genezen, operatie | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

29-12-08

MIJN TIKKENDE TIJDBOM

Ik lig in die zaal en zie heel wat groene pakjes. Eentje die kijkt, eentje die prikt, eentje die het masker klaarhoudt, de anesthesist. Het licht gaat uit. Het is nu aan de chirurg... om iets van mij te maken. Misschien was het wel een gekke gok. Maar wie niet waagt, niet wint. Twee maanden, bijna 60 dagen tel ik nu al, dat dizzyme dizzyme niet meer is... maar beetje bij beetje terug de oude Tania. Voor wie het nog niet wist: tijd om even te stoppen met tetteren over mijn dagelijkse belevenissen en de grollen van mijn kids. Nee, ik stop even met zwanzen en maak snel nog eens de résumé van mijn blog. Want ook al gaat het er de laatste weken gezellig aan toe op mijn blog, een paar weken terug was het nog heel andere koek. Dat jullie, normale mensen, doorgaans stevig op jullie voeten staan en ook niet duizelig worden als jullie bewegen, hebben jullie te danken aan het ingenieuze evenwichtssysteem dat moeder natuur ons meegaf. Piepkleine KRISTALLETJES in ons binnenoor maken dat we ons zonder problemen recht kunnen houden. Bij mij gingen ze met regelmaat aan het feesten... Vanalles hebben ze mij al die jaren wijsgemaakt. Het begon met zogezegde hyperventilatie, muteerde tot een mogelijke hersentumor, nodigde me uit tot een hersenfunctieonderzoek en kreeg klinkende namen als Ziekte van Menière, Syndroom van Meunière, een "lui" evenwichtsorgaan, "een afwijking" en een slechte doorbloeding naar mijn evenwichtsorgaan. Of wie weet had ik gewoon te kampen met last van mijn hormonen, vermoeidheid en stress en misschien ook wel een disharmonie in de nek. Veertien jaar lang heb ik verkeerde diagnoses geslikt. Niet te geloven. Tot vorig jaar eindelijk alles in een stroomversnelling terecht kwam. In september 2007 kreeg ik mijn stempel: BPPV. Benigne Paroxysmale Positie Vertigo, een erg storende vorm van draaierigheid die optreedt tijdens bepaalde (hoofd)bewegingen. Benigne betekent ‘goedaardig/ongevaarlijk’ en paroxismale staat voor ‘in aanvallen optredend’. Hoewel BPPV op zich nog vrij eenvoudig te behandelen is, moest ik zonodig net die ene "moeilijke" patiënt zijn die regelmatig hervalt. Een tikkende tijdbom dus, en op termijn onleefbaar. Daarom onderging ik op 31/10/08 een canal plugging operatie. Daarover gaat mijn blog. Waarom ik hier mijn ei kwijt moet? Een tegenreactie na jaren opboksen tegen ongeloof. Na jaren zoeken en niet vinden. En ik hoop met deze blog nog heel veel lotgenoten een heel klein handje te kunnen helpen. Met info en links en gewoonweg mijn persoonlijk verhaal.

20:56 Gepost door dizzyme in gezondheid | Permalink | Commentaren (3) | Tags: bppv, canal plugging, diagnose, operatie, duizeligheid | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

08-12-08

BPPV IS MENIERE NIET

Een blogbezoeker vroeg me of mijn canal plugging operatie ook een optie is voor Menière-patiënten. OPGEPAST, onze problemen lijken op elkaar en toch verschilt BPPV van Menière! Oorzaak van duizeligheid bij BPPV-patiënten is het loskomen van kristalletjes in de utriculus, een onderdeel van het evenwichtsorgaan. Dat probleem is in veel gevallen vrij eenvoudig te behandelen door de patiënt op een bepaalde manier te manoeuvreren, net zo lang tot de kristalletjes opnieuw hun oorspronkelijke plaats innemen: meest toegepast zijn het bevrijdingsmanoeuvre volgens Sémont en het bevrijdingsmanoeuvre volgens Epley. Verder wordt ook de vestibulaire habituatietherapie (Brandt-Daroff oefening) voorgeschreven. Alleen wanneer een patiënt hiermee niet is geholpen of te regelmatig hervalt, wordt er geopteerd voor een canal plugging operatie: het meest gevoelige kanaaltje wordt dan toegeplugd zodat de kristallen daar niet meer verzeild kunnen geraken en je systeem in de war brengen. Menière-patiënten lijken op het eerste zicht op BPPV patiënten maar eigenlijk gebeurt er iets heel anders. De meest gangbare theorie gaat ervan uit dat de druk van het vocht in dit compartiment bij Menière patiënten te hoog is en dat af en toe de wand daardoor scheurt. Dit laatste zou dan een acute aanval geven als resultaat (die op het eerste gezicht lijkt op de aanvallen van BPPV). De gescheurde wand zou vervolgens terug helen, waarna de drukopbouw opnieuw kan beginnen. De oorzaak van de verhoogde druk is onbekend. Anders dan bij BPPV heb je hier ook last van oorsuizingen en gehoorverlies, eerst tijdelijk gedurende de aanvallen, maar vervolgens soms blijvend. De behandeling van deze patiënten verschilt bijgevolg van die van BPPV patiënten. Vaak worden pilletjes gegeven (die bij BPPV bijvoorbeeld niet helpen maar wel bij Menière). Voor de rest komt men vaak Gentamycine injecties tegen en ook het doorknippen van de evenwichtzenuw (zie mijn stukje "Happy end voor Wim"). ...En dan nog een woordje uitleg over de operatie die ik onderging. De canal plugging operatie is een delicate operatie waarbij men door je rotsbeen moet, omdat het evenwichtsorgaan daarin zit ingekapseld en bovendien minuscuul klein is. Maar de slaagkansen van deze operatie zijn anderzijds zeer hoog. Een dikke 95% is hiermee geholpen en slechts 1 à 3 % lijdt nadien aan (deels of volledig) gehoorverlies aan de geopereerde kant (dat kan als de gehoorzenuw wordt geraakt of door infectie, maar de kans blijft zeer klein). Toch wordt de operatie niet vaak uitgevoerd. Veel patiënten zijn vaak voldoende geholpen met het bevrijdingsmanoeuver en wat habituatieoefeningen achteraf. Zo'n aanval van BPPV overkomt een heel deel van de patiënten namelijk niet meer dan 1 keer per jaar . In dat geval zal men je zo'n operatie vast en zeker niet voorstellen. Om een idee te geven: in het UZA ondergaan momenteel een 2-tal patiënten per jaar deze canal plugging. ... Ik heb er zelf om gevraagd. Nooit heeft iemand mij dit voorgesteld , behalve mijn kine dan, die gehoord had dat er zoiets bestond. Ik ben op zoek gegaan naar de info, omdat ik te vaak klachten had, en de kwaal zowat de allures kreeg van een tikkende tijdbom... (steeds vaker aanvallen, altijd die vraag "wanneer gaat het weer gebeuren?", de achterdocht, autorijden met kids, zo kon dat niet verder). Maar eens ik om info vroeg, heeft men mij wel snel geholpen. De operatie onderging ik op 31/10. We zijn nu bijna 6 weken verder. Ik werd niet meer ziek. Mijn gehoor is na een tijdelijke gedeeltelijke uitval rechts bijna volledig hersteld. Ik heb enkel nog een rare sensatie soms, maar dat komt omdat dat ding van mij door die plug wat geherprogrameerd is. Maar ik functionneer volkomen normaal. De achterdocht is een andere zaak, dat zit op den duur ingebakken bij een BPPV patiënt, dat vertrouwen winnen wordt een werk van maanden. Maar dat probleem situeert zich vooral in lig en hindert je dagelijkse leven niet. En dat is ook een kwestie van training met mijn nieuwe systeem. Zo, dat is het in een notendop. Ik kan je alleen maar dit aanraden op basis van mijn ervaring gedurende al die jaren: Belangrijkste is eerst een sluitende diagnose te bekomen. Dat gebeurt best via een gespecialiseerd centrum met de beste apparatuur om je evenwicht te testen. Vaak loopt het in sommige ziekenhuizen, bij gebrek hieraan, in dit stadium verkeerd. Zo komt men tot verkeerde conclusies en gaat men verkeerd behandelen. En dat willen wij niet he. Lees goed alle info omtrent de diverse ziektebeelden en check of de karakteristieken wel degelijk kloppen met jouw diagnose. zo heb ik zelf ook ontdekt dat ik geen Menière had (zoals mijn vorige dokters beweerden) en eerder paste in het hokje "BPPV". Heb je geen 100% zekerheid rond je diagnose? Vind je dat er iets niet klopt met de opgegeven symptomen? Dan kan een tweede opinie zeker geen kwaad. Want de kennis rond ons evenwichtsysteem is duidelijk ook onder de dokters nog niet breed gezaaid. Eens je zekerheid hebt, focus je dan op de diverse opties qua behandeling van jouw kwaal, en overweeg de voor- en nadelen. Er zijn heel wat links naar interessante sites die je hierbij kunnen helpen. Wees wel kritisch omtrent de info die je vindt op internet. Blogs zoals de mijne en forums: leuk dat we niet alleen zijn met onze kwaal, maar naast die steun...de meest juiste info haal je uit medische bron. Hoewel je ook daar soms tegenspraak zal vinden... Maar hoe beter geïnformeerd je naar je dokter stapt, hoe makkelijker je gericht om uitleg kan vragen. Je dokter zal voelen dat je geïnformeerd bent en zal zijn/haar niveau aan info geven wel gauw aanpassen aan de patiënt die voor hem zit. Je zal zien! (of zoals Nana zegt: "Mondig zijn, dat is een eerste vereiste als je iets mankeert. Dokter walsen gewoon over je heen als je het niet bent." ) Veel geluk!

Heeft deze info je geholpen?
Help deze verspreiden via 
deze én deze internetgroepen!

Voor info omtrent BPPV operaties: klik hier.

10:12 Gepost door dizzyme in gezondheid | Permalink | Commentaren (4) | Tags: informatie, meniere, bppv, canal plugging, duizeligheid, evenwichtstoornis | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

03-12-08

DE GOED NIEUWS SHOW

Welkom in mijn goed-nieuws-show. Vandaag ben ik happyme! Misschien moet ik de naam van mijn blog wel veranderen... maar nee, dan vinden mijn lotgenoten mij niet. Maar wat ik zonodig kwijt moet... Ik ben bij de dokter geweest. Oh ja, het was daar één gezeur van patiënten om dat lange wachten. Dat moet je er maar bij nemen denk ik dan, als je de juiste specialisten wil. Mijn daguitstap heeft toch wat opgebracht. Ik babbel met een vrouw die het even erg heeft zitten als ik. Zij kreeg ook het voorstel om een canal plugging te ondergaan. Oh, by the way, ik vroeg de dokter nog hoeveel van die operaties ze doen op een jaar. Het antwoord is "2... de operatie is wel heel delicaat", verklaart ze nader. Ja maar, het is toch gelukt en ik ben beter! En ja, de grafiekjes van mijn gehoortest vertellen ons niets dan goeds: 3 weken terug was het rechts nog pover gesteld, vandaag klom mijn score steil omhoog. Nog een beetje en dan bereik ik weer mijn hoogste piek. Dokter Blaivie en Professor Van de Heyning zijn super content! En wat mijn evenwicht betreft. Ja, soms voelt het nog een beetje raar en ik ben net een olifant als ik mijn stoel op zoek. Maar ook dat zal beteren met de tijd. Mijn lichaam heeft zo'n computertje, met een eigen geheugen. Dat geheugen herinnert zich heel andere dingen, als we 't hebben over mijn evenwicht. En nu daar plots zo'n plug in steekt is het even aanpassen... en werken aan een nieuw volwaardig systeem. Dat vraagt effe tijd. We zullen eens zien hoe DRAM mijn RAM-geheugen is... hoe rekbaar en dynamisch mijn systeempje is.

16:27 Gepost door dizzyme in gezondheid | Permalink | Commentaren (2) | Tags: canal plugging, herstel | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

19-11-08

OP 'T SPOOR

Ik ben een lotgenoot op 't spoor. Hij zou dezelfde kwaal hebben. Zou dezelfde operatie hebben ondergaan. Maar ik wil dat wel eens van hem zelf horen. Want misschien klopt dat verhaal niet helemaal. Er zijn zoveel varianten van dizzyness. Zoveel mogelijke behandelingen. En tussen hem en mij zitten er ook nog eens een paar decennia verschil. Maar volgens mijn bronnen is hij zo ééntje als ik. Dat intrigeert mij, en ik ben heel erg benieuwd. Hij onderging de ingreep in Leuven, maar voor hem liep het minder happy af. Nu is hij hervallen, hoe erg weet ik niet. Maar het moet serieus zijn, een mogelijke tweede ingreep in 't verschiet... Dat hij maar gauw beter wordt, en dan wil ik zijn verhaal, een beetje ervaringen delen. Da's altijd interessant.

18:41 Gepost door dizzyme in gezondheid | Permalink | Commentaren (0) | Tags: herstel, canal plugging | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

16-11-08

CANAL PLUGGING UITGELEGD

In Chicago kom ik aan mijn trekken wanneer ik wil weten wat canal plugging is. Hier volgt een les Engels, het volledig citaat: "Posterior semicircular canal occlusion (also known as posterior canal plugging) blocks most of the posterior canal's function without affecting the function of other parts of the inner ear. Occluding the posterior semicircular canal prevents the trapped crystals from moving inside the canal. If the crystals cannot move, the symptom of vertigo is eliminated. Posterior semicircular canal occlusion is performed under general anesthesia. An incision is made immediately behind the ear. The incision follows the natural curve of the skin crease where the back of the outer ear meets the skin of the skull. While working under a high-power surgical microscope, some of the mastoid bone behind the ear is removed (mastoidectomy). Removing some of the mastoid is done to expose the bone surrounding the posterior semicircular canal. Once the bone of the posterior semicircular canal is identified, a small amount of bone in this area is carefully thinned to an eggshell-like thickness. At this time, a laser is used through the thinned bone to partially seal the posterior semicircular canal membrane, which lies deep to the bone. The laser, in effect, “welds” the walls of the membrane together. (Use of the laser has shortened hospital stay and reduced the amount of disequilibrium after posterior semicircular canal occlusion compared to treatment without the laser. [Antonelli, 1996]) After the laser is used, the thinned bone is carefully removed to expose the inner membrane of the posterior semicircular canal. The canal is then tightly occluded with a plug made of bone chips and a naturally occurring gel-like material known as fibrin glue. The bone chips eventually cause bone to grow in a part of the lumen of the posterior semicircular canal, which results in permanent occlusion. After plug insertion, a piece of tissue (known as temporalis fascia obtained from a muscle above the ear) is used to cover and further seal the opened area of the posterior semicircular canal. The skin incision is closed with sutures placed under the skin, which will eventually dissolve. A surgical dressing is kept in place for one to two days. Hospital stay after posterior semicircular canal occlusion may vary from one to five days. The length of hospitalization depends on the severity of dizziness and unsteadiness that occurs after this procedure. A feeling of unsteadiness may last for several weeks after hospital discharge. Patients may also describe a brief sensation of motion when positive pressure is applied to the ear canal or the area behind the ear. This sensation may last for several weeks. Vestibular (balance) exercises (also known as Cawthorne exercises) are started as soon as possible after surgery. These exercises speed up the body’s ability to compensate for a loss of balance function in one ear, which occurs after posterior semicircular canal occlusion. Results : Immediate and lasting relief of positional vertigo is very high, ranging from 93-100% for posterior semicircular canal occlusion (Anthony, 1993; Hawthorne, 1994; Parnes, 1996; Antonelli, 1996). Temporary mixed hearing loss and tinnitus are common after posterior semicircular canal occlusion (Parnes, 1996; Walsh, 1999). Permanent sensorineural hearing loss is very uncommon with reported rates ranging from 0-7% (Parnes, 1991; Parnes, 1996; Antonelli, 1996; Walsh, 1999)." Als ik dat lees, ben ik dus heel normaal. en het ziet er dus eigenlijk wel goed uit voor mij. Na te lezen op http://www.chicagoear.com/surg_services/bppv_surgery.htm ... Nog meer van dat op: http://www.drtbalu.co.in/bppv.html

Heeft deze info je geholpen?
Help deze verspreiden via 
deze én deze internetgroepen!

PS Intussen vind je deze tekst vertaald hier.

14:22 Gepost door dizzyme in gezondheid | Permalink | Commentaren (1) | Tags: canal plugging, informatie, herstel | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

14-11-08

EUH... WATTE?

Dit vond ik daarnet al googelend op internet!! Semicircular Canal Plug "Ewald introduced a surgical procedure in the late 1800s termed "canal plugging" where the slender duct of a semicircular canal is occluded in an attempt to block sensitivity of the associated ampullary organ to angular motion stimuli (Ewald, 1892). It has since been shown, by direct afferent nerve recordings and alterations of the vestibulo-ocular reflex (VOR), that plugging can be effective in attenuating the sensitivity of individual semicircular canals. It is also known that plugging, as opposed to labyrinthectomy, maintains spontaneous discharge of primary afferent inputs to the brainstem ­ a property that is believed to explain marked differences in vestibular symptoms following the two types of surgical procedures (Goldberg and Fernandez, 1975). Since its reintroduction by Money and Scott (1962) canal plugging has been used for the treatment of vestibular disorders such as benign paroxysmal positional vertigo and to study the influence of individual canal and otolithic afferent inputs to the vestibular reflex systems. Until recently it was presumed that canal plugging completely blocked the sensitivity of the occluded canals and that partial recovery of the VOR following surgery was the result of adaptation by the central nervous system to use inputs from the remaining functional end organs. We now have overwhelming evidence that residual angular motion sensitivity by the semicircular canal persists even after complete surgical occlusion of the canal duct (Yakushin et al., 1998; Rabbitt et al., 1999; Lasker et al, 1999; Hess et al., 2000; Broussard et al., 1999). The magnitude of the plugged-canal response increases with increasing angular acceleration and, hence, is largest for rapid or high frequency head movements." Euh... En ik vond nog iets. Ik voeg het wel toe bij mijn links!seim-circular_canala_debris

11:08 Gepost door dizzyme in gezondheid | Permalink | Commentaren (0) | Tags: canal plugging, google | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

09-11-08

HET MEESTERWERK

Ik lig in die zaal en zie heel wat groene pakjes. eentje die kijkt, eentje die prikt, eentje die het masker klaarhoudt, de anesthesist... Een heel team dat aan mij werkt. Eigenlijk toch wel knap. Zo'n precisiewerk. Je hebt wel een beetje schrik, als je bedenkt dat zo'n operatie vrij zeldzaam is. Maar daar heb ik niks van gemerkt. Net voor mijn licht uit gaat, wordt Windows opgestart... mijn eigen schedel op een flatscreen, en dan verdwijn ik in het niets. Met een goeie scan van mijn schedel en kennis van zaken, lijkt het een fluitje van een cent voor de man die aan mijn binnenkant werkt. En van buiten? Respect voor mijn looks; mijn lokken mogen blijven. En het naaiwerk is perfect.

22:03 Gepost door dizzyme in gezondheid | Permalink | Commentaren (0) | Tags: canal plugging, operatie | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

DE OPLUCHTING

En dan één van die afspraken. Ik stond terug buiten. Canal Plugging. Hmmmm. En plots die knikkende knieën. Terug naar de balie: “Ik heb nog een vraag… over die operatie”. “Oh, zet u maar even, je mag zodadelijk nog even bij de dokter”. En dan werd ik terug binnengeroepen, door nog een andere dokter of assistent. Die heeft me alles nog eens kalmpjes uitgelegd en gerust gesteld. Met tekeningetjes en zo. Blijkbaar kunnen ze ’t van opzij. Een snede achter je oor, de boel even openleggen, en zo kunnen ze naar binnen. “Ah, dus geen rekker aan mijn hersenen?” “Nee nee, niet nodig, voor jouw kanaaltje gaat het prima langs opzij”. Oef. Doen he dan maar? En die kleine 3% kans op een beetje ongeluk nemen we er maar bij.

09:30 Gepost door dizzyme in gezondheid | Permalink | Commentaren (0) | Tags: canal plugging, angst | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

KINDJE TOCH

Ja, eerst waren er wat misverstanden. Canal Plugging. Hoe gaan ze dat doen? Om de haverklap dus telefoon. “Maar enfin toch, ge gaat toch niet aan uw hersenen laten komen?“ Ik denk dat ik ze wat schrik heb aangejaagd. Misschien hadden ze zo’n beeld van: hups, mijn schedelpan er af, en dan met zo’n grote spaghettilepel: skruntsj, skruntsj, alles eens flink omgeroerd. my brains“Welnee, kalmeerde ik ze dan”. Ze gaan gewoon “efkes” langs achteren. Ze moeten alleen “efkes” mijn kleine hersenen optillen met een rekker, een uurtje of twee, en ’t is gedaan. Ik kan er alleen wat tijdelijke hoofdpijn aan overhouden, achteraf. En het zijn daar specialisten hoor.” Natuurlijk griezelde ik zelf. Maar ja, als ik dat aan de grote klok zou hangen… nee nee, ze zouden me vastgebonden hebben. Begrijpelijk he? Maar wel niet gemakkelijk.

09:25 Gepost door dizzyme in gezondheid | Permalink | Commentaren (0) | Tags: canal plugging, angst | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print