27-02-11

WISHFUL THINKING

Telkens weer. Telkens weer krijg ik van die radeloze smeekbede-telefoontjes of -mailtjes. Van mensen die om de tuin worden geleid. Zo herkenbaar. Ze zijn duizelig en voor de rest staan ze nergens. Dit weekend was het weer van dat. Dezelfde NKO-arts. Hetzelfde verhaal. Geen weg weten met de patiënt. Dan maar een verslag naar de huisdokter met een dozijn vraagtekens. Voor het gemak effe de stempel Valse Ménière opgeplakt. Maar wel met vraagtekens. Wel, wel, waar heb ik dat nog gehoord? Of nee, hyperventilatie. Tiens, klinkt me ook bekend in de oren. Of wie weet bent u wel duizelig van uw galsteen en moet u die eens laten verwijderen. Ik geef toe, nog geen slecht idee, zo origineel hebben ze 't bij mij niet bedacht. Ach, u heeft gewoon stress. Ah ja, dat heb ik ook veel mogen horen. Leer ermee leven, en hup, een doosje Betaserc en laat nog maar een paar onderzoeken doen. Idem. Ik heb een déjà-vu. En toch maar 9 beurten bij de kine om correct te leren ademen. Haha. Hehe. Leuk, welkom in de club madame! ...

Nee ... eigenlijk begon mijn bloed stilletjes te kolken aan de andere kant van de lijn. Diezelfde dokter die ik via de ombudsdienst nog poogde te sensibiliseren "doe dit niemand meer aan en a.u.b., school u bij ... zodat die trieste geschiedenis zich nooit meer herhaalt". Wishful thinking. Het is nog altijd van dat. We zijn nog geen stap verder.

Madame, meneer, weet ge wat? Ga voor een second opinion. Wie weet is 't bij de volgende BINGO.
Dan kan u terug gaan fietsen en weer mens worden, net als ik. 

 

17:13 Gepost door dizzyme | Permalink | Commentaren (0) | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

De commentaren zijn gesloten.