08-04-10

PRETLICHTJES EN KUT-KAMIONS

Ik heb er weer een paar uit. Boeken om inzicht te krijgen in het probleem dat ik gewoon als IK mag benoemen en wat ik er tegen moet doen. Boeken als "Style Statement" en wat mijn eigen stijl in de weg staat om me goed in mijn vel te voelen. Of "Waarom Pinnokio een jongen wil worden", over stress en overbelasting die leiden tot gezondheidsklachten en CVS-ballonnekes zonder fut. De volgende is er eentje over Mindfulness, zodat ik net zoals die journaliste van dat krantenartikel ook eens kan proberen om Mindfulmama te worden in het 'hier en nu'.

Want inzicht is het begin van alles, zegt mijn ventje ook, daarna moet ge 't uiteraard wel doen. Of misschien is gewoon "zijn" ook al genoeg. 

Jaaa.... Nu heb ik door waarom Wuyts me zoveel weken terug niet kon vinden in de cafetaria. Hij vond niemand "die beantwoordde aan mijn profiel", zei hij ... die man was gewoon op zoek naar mijn foto van twee jaar terug. Tja, aan dat profiel beantwoord ik nu niet bepaald. Met verkrampte spieren, doffe oogjes, wallen en een pafferig gezicht, en zo'n 10 kilo extra om mee te sleuren... Allemaal het resultaat van.... ja, ik zat na jaren goed bezig al redelijk ver in mijn roofbouwtactiek, zoals dat Pinokkio boek zo mooi omschrijft. Ik was te veel bezig met doen en tegelijk beleefde ik niks. To be or not to be. Deze boeken roepen je als machine weer tot mens. Pinokkio zijn is ook maar niks.

Ik ben er nog niet. Maar het besef is er al. Dat 1 onozele KUT kamion nog steeds in staat is mijn nek vol stress te jagen bijvoorbeeld. En dat mijn balonneke van zo'n toestanden flink afgelaten is. En dat is grondig mis. Mindful zijn is de boodschap, maar na 40 jaar rondedansjes van overactiviteit is dat een hele opdracht, net als een kindje dat leert stappen. Dit wordt serieus snoeien aan mijn ik-gevoel en werken aan lichaamsbesef. Mijn veeleisend trainen en hoge doelen, omdat ik mezelf zelfs half dood nog wou bewijzen, worden vanaf nu vervangen door doorvoeld bewegen (elke zwembeweging bewust maken ipv baantjes trekken en tellen, en het water voelen, net zoals je de grond voelt bij 'eutonie'-oefeningen, maar dan op mijn manier, en misschien moet ik dat laatste ook wel eens een keer proberen). En ervan genieten, waarom ook niet verdorie?

Ik heb nu een nieuw doel: ik wil mijn pretlichtjes terug!

 

14:52 Gepost door dizzyme in gezondheid | Permalink | Commentaren (1) | Tags: herstel | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print

Commentaren

Bloggersbijeenkomst!! Interesse om eens wat kollega-bloggers te ontmoeten ? Klik en kijk op onze blog en vertel het vooral ook voort !!

Gepost door: BBB-team | 08-04-10

De commentaren zijn gesloten.