11-02-10

BRAAFJES VERTAALD: operaties BPPV

Dit werd door een goeie ziel (niet mijn zieltje, maar een ander, waardoor ik nu heel relax copy-paste kan doen voor jullie) braafjes voor jullie vertaald. De 2 mogelijke chirurgische behandelingen voor benigne positionele paroxysmale vertigo (BPPV):

Chirurgische behandeling

Momenteel zijn er twee soorten chirurgische behandelingen mogelijk voor BPPV-patiënten, die niet reageren op de traditionele therapie: occlusie van het posterieure semicirculaire kanaal en singulaire neurectomie.  Beide procedures houden een klein risico op gehoorverlies in.  Daarom worden deze procedures niet toegpast in gevallen waarbij het betrokken oor het enige oor is waaruit men hoort.

 Occlusie van het posterieure semicirculaire kanaal
(= canal plugging: Deze onderging ik!)

Bij occlusie van het posterieure semicirculaire kanaal (ook bekend onder posterior canal plugging) worden de meeste functies in het posterieure kanaal geblokkeerd zonder daarbij de andere delen van het binnenoor aan te tasten.  Door het posterieure semicirculaire kanaal af te sluiten, kunnen de gevangen kristallen het kanaal niet binnendringen.  Indien de kristallen zich niet kunnen verplaatsen, wordt het vertigo-symptoom geëlimineerd. 

Occlusie van het posterieure semicirculaire kanaal gebeurt onder volledige verdoving.  Net achter het oor wordt er een incisie gemaakt.  Deze incisie volgt de natuurlijke curve van de huidplooi waar de achterkant van het buitenoor de schedelhuid raakt. Tijdens de behandeling onder een high-power chirurgische microscoop wordt een deeltje van het slaapbeen achter het oor weggenomen (mastoidectomy).  Dit gebeurt om het been rondom het posterieure semicirculaire kanaal vrij te maken.

 Eens het been van het posterieure semicirculaire kanaal geïdentificeerd is, wordt een klein gedeelte van het been in deze omgeving voorzichtig verdund tot de dikte van een eierschaal.  Vandaag de dag wordt er een laser gebruikt doorheen het verdunde been om het posterieure semicirculaire kanaalmembraan te verzegelen.  Dit membraan ligt diep in het been.  Die laser “last” als het ware de muren van het membraan samen.  (Het gebruik van een laser heeft het verblijf in het ziekenhuis verkort en de evenwichtsstoornis na de occlusie van het posterieure semicirculaire kanaal verminderd, in vergelijking met de behandeling zonder laser. [Antonelli, 1996]).  Na behandeling met de laser, wordt het verdunde been voorzichtig weggenomen om het binnenste membraan van het posterieure semicirculaire kanaal bloot te leggen.  Het kanaal wordt dan zorgvuldig afgesloten met een plug, vervaardigd van beenchips en een natuurlijk gel-achtig materiaal, bekend onder de naam fibrin glue.  Dankzij de beenchips groeit het been later in een gedeelte van het lumen van het posterieure semicirculaire kanaal.  Dit leidt tot een permanente occlusie.  Na het invoegen van de plug, wordt het geopende deel van het posterieure semicirculaire kanaal bedekt en verder verzegeld via een stuk weefsel (temporalis fascia genaamd, afkomstig van een spier boven het oor).  De huidincisie wordt gedicht via hechtingen onder de huid, die later vanzelf vergaan.  Er wordt een chirurgisch verband aangebracht gedurende één of twee dagen.

 Het verblijf in het ziekenhuis na de occlusie van het posterieure semicirculaire kanaal varieert van één tot vijf dagen.  De lengte van het ziekenhuisverblijf hangt af van de intensteit van de duizeligheid en evenwichtsverlies na de behandeling.  In de weken na het verblijf in het ziekenhuis kan de patiënt last hebben van een evenwichtsstoornissen.  Verder kan de patiënt te maken hebben met een gevoel van duizeligheid bij positieve druk op het oorkanaal of het gebied achter het oor.  Dit gevoel kan enkele weken aanhouden.

Verstibulaire (evenwichts-)oefeningen (de zogenaamde Cawthorne-oefeningen) worden zo snel mogelijk na de operatie begonnen.  Dankzij deze oefeningen zal het lichaam sneller in staat zijn om het verlies van de balansfunctie in een oor, na de occlusie van het posterieure semicirculaire kanaal, te compenseren.

 Resultaten

Onmiddellijke en langdurige verlichting van positionele vertigo is zeer hoog, tussen 93 en 100 % bij posterieure semicirculaire kanaal occlusie (Anthony 1993; Hawthorne, 1994; Parnes, 1996; Antonelli, 1996).  Tijdelijk gemengd gehoorverlies en tinnitus komen vaak voor na occlusie van het posterieure semicirculaire kanaal (Parnes, 1996; Walsh, 1999). Permanent sensorineuraal gehoorverlies is zeer ongebruikelijk: tussen de 0 en 7 % (Parnes, 1991; Parnes, 1996; Antonelli, 1996; Walsh, 1999).

 Singulaire Neurectomie

Bij singulaire neurectomie wordt de kleine zenuw (singulaire zenuw), die het posterieure semicirculaire kanaal en het evenwichtscentrum in de hersenen verbindt, doorgesneden.  Wanneer de kristallen het posterieure semicirculaire kanaal binnendringen, wordt er via de enkelvoudige zenuw een signaal verzonden naar de hersenen.  De hersenen beschouwen dit signaal als een gevoel van constante beweging en daardoor ondervindt het lichaam vertigo.  Indien de singulaire zenuw wordt doorgesneden, zullen de hersenen het signaal van het posterieure semicirculaire kanaal niet ontvangen.  De kristallen in het posterieure semicirculaire kanaal kunnen nog steeds bewegen na een singulaire neurectomie.  Aangezien de singulaire zenuw doorgesneden werd, heeft de patient geen last van vertigo.

 Een enkelvoudige neurectomie wordt uitgevoerd onder lokale verdoving, intraveneuse verdoving (“twilight-verdoving”) of algemene verdoving.  De operatie wordt uitgevoerd via het oorkanaal of via een incisie achter het oor, net zoals bij de occlusie van het posterieure semicirculaire kanaal.  De chirurgische ingreep hangt af van de anatomie van het oorkanaal van de patiënt (hoe kleiner het kanaal, hoe groter de kans dat de operatie achter het oor zal worden uitgevoerd).  In beide gevallen wordt het trommelvlies opgetrokken, zoals een rolgordijn.  Het been rondom het ronde venstermembraan (een membraan dat het midden- en binnenoor scheidt) wordt verwijderd.  Nadien wordt het been rondom het ronde venstermembraan verwijderd waardoor de kleine balanszenuw die het posterieure semicirculaire kanaal (de enkelvoudige zenuw) prikkelt, blootgelegd wordt.  Dan wordt de zenuw vernietigd en het beenstof in het zenuwkanaal geplaatst om te voorkomen dat de zenuw opnieuw gaat groeien.

 Het trommelvlies wordt opnieuw op zijn plaats gezet en het oorkanaal wordt voorzien van een kompres bestaande uit een absorbeerbaar schuimachtig materiaal.  In geval van een incisie achter het oor, wordt de wonde via een hechting onder de huid gedicht.  Die hechting vergaat uiteindelijk vanzelf.  Tenslotte wordt er een hoofdverband aangebracht gedurende één of twee dagen.  Het gevoel van draaierigheid houdt gewoonlijk nog een paar weken na de hospitalisatieperiode aan.  Post-operatieve vestibulaire compensatie-oefeningen worden best zo snel mogelijk begonnen eens de patiënt in staat is om de hoofdbewegingen uit te voeren.

 Resultaten

Onmiddellijke en langdurige verlichting van positionele vertigo is zeer hoog - weliswaar iets lager dan bij de occlusie van het posterieure semicirculaire kanaal – met een slaagpercentage van tussen 93 en 100 % bij singulaire neurectomie (Meyerhoff, 1985; Silverstein, 1990, Gacek, 1991). Permanent sensorineuraal gehoorverlies werd vastgesteld in 3 tot 17 % van de gevallen van singulaire neurectomie (Meyerhoff, 1985; Gacek, 1985; Silverstein, 1990; Gacek, 1991).

Check de Engelse versie van deze tekst via deze link.

Corrigeer me of vul me gerust aan mocht je dat nodig vinden.
Heeft deze info je geholpen?
Help deze verspreiden via 
deze én deze internetgroepen!

Commentaren

Zit zelf al halverwege het befaamde lijstje, en overweeg een heelkundige ingreep.
Zijn er nog andere lotgenoten ? en waar kan ik in België terecht voor een dergelijke ingreep ?

Gepost door: Peter | 29-02-12

Dag Peter,

Lotgenoten die de operatie ondergingen, weinig... Ikzelf heb me - beetje angstig - een tijd voor de operatie (canal plugging) suf gezocht om toch maar van 1 iemand een geruststellende reactie te krijgen. Ik vond niemand en ging dan maar berustend onder het mes. De angst was al bij al niet echt nodig. Intussen hebben er wel mensen na mij bij me aangeklopt voor dat sussend telefoontje. Ik heb hun gegevens wel, maar ga die hier natuurlijk niet publiek maken. Om te beginnen mag je altijd bij mij terecht via mail dan maar. En dan kijken we wel verder. Gemiddeld opereert men in het UZA Wilrijk (waar ik ging en zie adres in linker kolom) 2 patiënten per jaar. Misschien zijn het er intussen 3 à 4 geworden. Lotgenoten getuigen trouwens ook in mijn boek (mocht je dat nog niet gelezen hebben).

Gepost door: Tania | 29-02-12

Beste tania
Ik heb zelf 5 jaar geleden een operatie ondergaan, daarbij is de gehoorzenuw doorgesneden wat normaal tot genezing had moeten leiden van mijn evenwichtsstprobleem.
helaas het is er niet beter op geworden. ik ben dit jaar dank zij uw blog bij dr Blaivie ten rade gegaan, daar bleek dat ik superior-canal dehiscence syndroom heb.
helaas, mijn financiële toestand kan me niet toelaten om met deze arts verder te gaan daar ze niet tot de conventionele orde der geneesheren behoort wat me dus heel veel kost, mijn inkomsten liggen onder de armoedegrens.
Misschien wie weet heb jij wel het antwoord welke dokter wel betaalbare behandelingen uitvoert,, na 20 jaar duizeligheid en zoeken naar antwoorden, vinden van "wat is er fout" is het nu het financiele plaatje die r voor zorgt dat ik niet verder kan kijken dan deze deur.
ik ken heel je vehaal, ik volg het hier al jaren op dizzy me. Helaas, niemand die me helpen kan omdat ik arm ben

Gepost door: diana | 20-02-13

Diana,

Dr Blaivie werkte vroeger bij de dienst NKO van het UZA in Edegem (Antwerpen). Ik weet dat ze daar al een hele tijd weg is. Blaivie was maar 1 dokter naast de twee anderen die de diagnose bij me stelden en me opereerden. Misschien moet je dan gewoon naar het UZA gaan (waar het dan wel normaal terugbetaald wordt door de ziekenkas). Ik kan je dit adres echt aanraden.

UZA - Wilrijkstraat 10 - 2650 Edegem.
*1ste consultatie NKO: tel 03 821 33 85 *evenwichtsonderzoek: tel 03 821 42 44
Op www.uza.be vind je bij raadplegingen de dienst neus-keel-oor met nog eens een opsomming van alle dokters en hun specialisatie + tel.
Je kan via de site ook een mail sturen naar de dienst. Vraag naar Floris Wuyts (als je hem googelt vind je hem ook terug). Zeg vooral ook dat je al 20 jaar patiënt bent.

Gepost door: tania | 20-02-13

De commentaren zijn gesloten.